эй зулфи саркаши ту з боло кашида тар

ای زلف سرکش تو ز بالا کشیده‌تر

Мижгону чашми шӯхи ту аз ҳам рамида тар

مژگان و چشم شوخ تو از هم رمیده‌تر

Аз ман мапуаш чеҳра ки фирдавси тоза рӯй

از من مپوش چهره که فردوس تازه روی

Шабнам надоштааст зи ман поки дида тар

شبنم نداشته است ز من پاک دیده‌تر

Ҳайронии ҷамол ту шуд анҷуман фурӯз

حیرانی جمال تو شد انجمن‌فروز

Симобро з оина кард орамида тар

سیماب را ز آینه کرد آرمیده‌تر

Ошиқ чигуна дар назари оради туро , ки ҳаст

عاشق چگونه در نظر آرد ترا، که هست

Сар то ба пои ҳасани ту аз ҳам рамида тар

سر تا به پای حسن تو از هم رمیده‌تر

Ҳарчанд офтоб ба ҳар кӯчае давид

هرچند آفتاب به هر کوچه‌ای دوید

Расвоӣ манаст ба олами давида тар

رسوایی من است به عالم دویده‌تر

Ошиқ касе буд ки чу беихтиёр шуд

عاشق کسی بود که چو بی‌اختیار شد

Дорад Аннани шарму адабро кашида тар

دارد عنان شرم و ادب را کشیده‌تر

Зинҳори пои зи олами ҳайрат бурун манеҳ

زنهار پا ز عالم حیرت برون منه

Конҷости осмони з замин орамида тар

کآنجاست آسمان ز زمین آرمیده‌تر

Зиндон ба рӯзгор шавад дил нишин ва мо

زندان به روزگار شود دل‌نشین و ما

Ҳар рӯз мешавем зи дунёи гузида тар

هر روز می‌شویم ز دنیا گزیده‌تر

Шох аз самари хам ва беҳосилӣ фузуд

شاخ از ثمر خم و بی‌حاصلی فزود

Ҳарчанд бештари қад мо шуд хамида тар

هرچند بیشتر قد ما شد خمیده‌تر

Дар коми мор дам зада , ангушти моргир

در کام مار دم زده، انگشت مارگیر

Ҳаргиз набӯдааст зи ман дили гузида тар

هرگز نبوده است ز من دل گَزیده‌تر

Соиби мақоми дом буд хокҳои нарм

صائب مقام دام بود خاک‌های نرم

Парҳез кун з ҳар ки буд орамида тар

پرهیز کن ز هر که بود آرمیده‌تر