Субҳаст соқио май чун офтоби гир

صبح است ساقیا می چون آفتاب گیر

Айши рамидаро ба каманди шароби гир

عیش رمیده را به کمند شراب گیر

Бурдор пунба аз сари миноӣ май ба лаб

بردار پنبه از سر مینای می به لب

Меҳр аз даҳони шиша ба ёқӯти ноби гир

مهر از دهان شیشه به یاقوت ناب گیر

Файзи сабӯҳ ё ба рикобаст , зинҳор

فیض صبوح یا به رکاب است، زینهار

Дастӣ барор ва ин сафариро рикоби гир

دستی برآر و این سفری را رکاب گیر

Дастори субҳро ба меноб кун гарав

دستار صبح را به می ناب کن گرو

Тасбеҳро з даст бияфкан шароби гир

تسبیح را ز دست بیفکن شراب گیر

Ҳангоми нолаи саҳарӣ фӯт ме шавад

هنگام ناله سحری فوت می شود

Сӯзи дилӣ ба воми зи ашки кабоби гир

سوز دلی به وام ز اشک کباب گیر

Дар дида ситора фишонаст нури файз

در دیده ستاره فشان است نور فیض

Чандон ки мумкинаст азин гули гулоби гир

چندان که ممکن است ازین گل گلاب گیر

Дил мешавад сиёҳи зи фонӯс бе чароғ

دل می شود سیاه ز فانوس بی چراغ

Дар рӯзи абри бода чун офтоби гир

در روز ابر باده چون آفتاب گیر

Бо синаи кабоби з трдомнӣ матарс

با سینه کباب ز تردامنی مترس

Домонтар ба дӯди дили ин кабоби гир

دامان تر به دود دل این کباب گیر

Зон пештар ки ҳашар ба девон кашад туро

زان پیشتر که حشر به دیوان کشد ترا

Кунҷӣ нишин ва аз нафаси худ ҳисоби гир

کنجی نشین و از نفس خود حساب گیر

Даст ҳавас бишӯй зи таъмири ин ҷаҳон

دست هوس بشوی ز تعمیر این جهان

Дар хонае ки дил нанишинад хароби гир

در خانه ای که دل ننشیند خراب گیر

Дар парда сиёҳӣ фақраст оби Хизр

در پرده سیاهی فقرست آب خضر

Аз роҳи сидқи домани мавҷи сароби гир

از راه صدق دامن موج سراب گیر

Соиб бирав зи олами сӯрат ба гӯша Эй

صائب برو ز عالم صورت به گوشه ای

Аз рӯй шоҳидони маъонии ниқоби гир

از روی شاهدان معانی نقاب گیر