Нахли хазони расидаи моро фишондаи гир

نخل خزان رسیده ما را فشانده گیر

Барги зи дасти рафтаи моро ситондаи гир

برگ ز دست رفته ما را ستانده گیر

Таъҷил дар гирифтани дили ӣнқадар чаро ?

تعجیل در گرفتن دل اینقدر چرا؟

Оҳӯии захми хӯрдаи моро давонидаи гир

آهوی زخم خورده ما را دوانده گیر

Зон пештар ки харҷи насим хазон шавад

زان پیشتر که خرج نسیم خزان شود

Ин хурдае ки ҳаст чу гули брФшондаҳи гир

این خرده ای که هست چو گل برفشانده گیر

Чун оқибат гузоштӣ ва гузаштанӣ аст

چون عاقبت گذاشتی و گذشتنی است

Худ ро баи миннатҳои матолиби рисондаи гир

خود رابه منتهای مطالب رسانده گیر

Аз мағриби завол чу охир гзир нест

از مغرب زوال چو آخر گزیر نیست

Чун офтоб рӯй замини ростондаҳи гир

چون آفتاب روی زمین راستانده گیر

Чун дасти охир аз ту ба як нақш ме баранд

چون دست آخر از تو به یک نقش می برند

Нақши мурод бар ҳамаи олами нишондаи гир

نقش مراد بر همه عالم نشانده گیر

Дрхок , наъли тири ҳавоӣ дар оташ аст

درخاک، نعل تیر هوایی در آتش است

Мураккаб ба рӯй пешаи гардуни ҷҳондаҳи гир

مرکب به روی پیشه گردون جهانده گیر

Ин оҳӯии рамида ки ром ту гашта аст

این آهوی رمیده که رام تو گشته است

То ҳаст дркмндтў , аз худ рмондаҳи гир

تا هست درکمندتو، از خود رمانده گیر

Чун канданӣаст решаи азин тираи хокдон

چون کندنی است ریشه ازین تیره خاکدان

Дрдли ҳазор нахли таманнои нишондаи гир

دردل هزار نخل تمنا نشانده گیر

Зини сайди гоҳи ҳеҷ Ғаззолӣ наҷуста аст

زین صید گاه هیچ غزالی نجسته است

Дрхоку хӯни шикории худ роншондаҳи гир

درخاک و خون شکاری خود رانشانده گیر

Хорӣ кашидагон ба азизӣ расанд зуд

خواری کشیدگان به عزیزی رسند زود

Аз банду чоҳ , Юсуфи худрои рҳондаҳи гир

از بند و چاه، یوسف خودرا رهانده گیر

Дунёи мақому маскани ҷон ғариб нест

دنیا مقام و مسکن جان غریب نیست

Ин шоҳбози розншимни паррондаи гир

این شاهباز رازنشیمن پرانده گیر

Чун нест ҳеҷ кас ки ба дод сухан расад

چون نیست هیچ کس که به داد سخن رسد

Соиб ба авҷи арш , суханро рисондаи гир

صائب به اوج عرش، سخن را رسانده گیر