Коми дил азон чеҳра афрӯхта баргир

کام دل ازان چهره افروخته برگیر

Дрҳрнгҳии дидаи худро ба гуҳари гир

درهرنگهی دیده خودرا به گهر گیر

Девонаи мо силсила бисёр гусаста аст

دیوانه ما سلسله بسیار گسسته است

Знҳорздл дар хами он зулфи хабаргир

زنهارزدل در خم آن زلف خبرگیر

Аз оташи гули синаи ман гарм нигарадед

از آتش گل سینه من گرم نگردید

эй булбули бидрди мродртаҳи пургир

ای بلبل بیدرد مرادرته پرگیر

Аз ҷабҳаи вокрдаҳи талаби ҳоҷати худро

از جبهه واکرده طلب حاجت خودرا

Чун ғунча нашукуфта срроаҳи саҳари гир

چون غنچه نشکفته سرراه سحر گیر

Мгзордрини сбзчмни шабнами худро

مگذاردرین سبزچمن شبنم خودرا

Ин оинаи розўди азин доман таргир

این آینه رازود ازین دامن ترگیر

Ҷузи хоб гарон нест дарин қофилаи борӣ

جز خواب گران نیست درین قافله باری

То боз наМонӣ дили азин қофила баргир

تا باز نمانی دل ازین قافله برگیر

Мгзоркаҳ пажмурда шавад ғунчаи дил ро

مگذارکه پژمرده شود غنچه دل را

Ҳрчшм задани соғарӣ аз хӯни ҷигаргир

هرچشم زدن ساغری از خون جگرگیر

эй сарв агар осӯдагӣат медиҳад озор

ای سرو اگر آسودگیت می دهد آزار

Аз барг башу даст , гиребони самаргир

از برگ بشو دست ،گریبان ثمرگیر

Ин он ғазали хоҷа назирӣаст ки фармуд

این آن غزل خواجه نظیری است که فرمود

эй мутриби ҷони сӯхти дилам , роҳ дигаргир

ای مطرب جان سوخت دلم ،راه دگرگیر