Ҷавшани Довӯдии қаламрави тадбир

جوشن داودی قلمرو تدبیر

Нақш бар обаст пеши новаки тақдир

نقش بر آب است پیش ناوک تقدیر

Бо ҷигари офтоб , субҳ чаҳ созад ?

با جگر آفتاب، صبح چه سازد ؟

Гармии дил кам намешавад ба тбошир

گرمی دل کم نمی شود به طباشیر

Бори нафасҳо наем чун не бе мағз

بار نفسها نه ایم چون نی بی مغز

Нолаи мо хонаи зоди мост чу занҷир

ناله ما خانه زاد ماست چو زنجیر

Аз хасу хори шикастаи пой чаҳ ояд ?

از خس و خار شکسته پای چه آید؟

Барқи дарин роҳ гаштааст замини гир

برق درین راه گشته است زمین گیر

Бас ки кашидааст дардисари зи ҷунунам

بس که کشیده است دردسر ز جنونم

Кӯча диҳад , чун шавам дучор ба занҷир

کوچه دهد، چون شوم دچار به زنجیر

Чун варақи офтоби умри бигардад

چون ورق آفتاب عمر بگردد

Парда гилӣм фаност сояи нахҷӣр

پرده گلیم فناست سایه نخجیر

Ёри сбкрўҳи шӯ ки бар ҳадаф ояд

یار سبکروح شو که بر هدف آید

Оҳани пайкон ба зӯри болу пари тир

آهن پیکان به زور بال و پر تیر

Тнгтрст аз фазои чашмаи сӯзон

تنگترست از فضای چشمه سوزان

Равзани ҷинати назар ба ҳалқаи занҷир

روزن جنت نظر به حلقه زنجیر

Хотири соиби хаёл ганҷ надорад

خاطر صائب خیال گنج ندارد

Чашму дили сайр фориғаст зи эксир

چشم و دل سیر فارغ است ز اکسیر

Нисбати маънӣ ба лафзи тозаи соиб

نسبت معنی به لفظ تازه صائب

Ҳамчуи зафари хон буд ба хиттаи Кашмӣр

همچو ظفر خان بود به خطه کشمیر