Ману мисрӣ ки шкрхиз буд хоки онҷо

من و مصری که شکرخیز بود خاک آنجا

Кӯза шаҳд шавад ҳанзали афлоки онҷо

کوزه شهد شود حنظل افلاک آنجا

Дар харобот чаҳ ҳоҷат ба муноҷот ман аст

در خرابات چه حاجت به مناجات من است

Даст бардошта доим ба дуои токи онҷо

دست برداشته دایم به دعا تاک آنجا

Дар муҳаббати лаби хушку мижатар боб аст

در محبت لب خشک و مژه تر باب است

Ҳизум тар нафурӯшанд зи мисвоки онҷо

هیزم تر نفروشند ز مسواک آنجا

Бод дар дасти бурун май рӯм аз саҳройӣ

باد در دست برون می روم از صحرایی

Ки буд барқ , шикори хасу хошоки онҷо

که بود برق، شکار خس و خاشاک آنجا

Дар биҳиштии ғам ӯ дар ҷигарами хори шикаст

در بهشتی غم او در جگرم خار شکست

Ки наёбанд ба дармони дили ғамноки онҷо

که نیابند به درمان دل غمناک آنجا

Нафасам танг шуд аз боғ хушо кунҷи қафас

نفسم تنگ شد از باغ خوشا کنج قفس

Ки дар файз гушӯдааст з ҳар чоки онҷо

که در فیض گشوده است ز هر چاک آنجا

Сафарӣ бо нафас сӯхта дорам дар пеш

سفری با نفس سوخته دارم در پیش

Ки ҳисоби нафас субҳ шавад поки онҷо

که حساب نفس صبح شود پاک آنجا

Соиб аз кӯии харобот ба ҷое наравад

صائب از کوی خرابات به جایی نرود

Духтарии хоста аз силсилаи токи онҷо

دختری خواسته از سلسله تاک آنجا