Шуд ҷудо аз захми ман он ханҷари сероби сабз

شد جدا از زخم من آن خنجر سیراب سبز

Чун бимонад азрўонӣ , зуд гардад оби сабз

چون بماند ازروانی، زود گردد آب سبز

Об беёрон махӯр каз хиҷлат танҳо хурӣ

آب بی یاران مخور کز خجلت تنها خوری

Хизри натавонад шудани дрҳлқаҳи аҳбоби сабз

خضر نتواند شدن درحلقه احباب سبز

Гӯшвор аз шарми он субҳи баннои гӯш об шуд

گوشوار از شرم آن صبح بنا گوش آب شد

Шамъ натавонад шуд аз хиҷлати дарин маҳтоби сабз

شمع نتواند شد از خجلت درین مهتاب سبز

Нест умеди раҳои зини сипеҳри обгун

نیست امید رهایی زین سپهر آبگون

Киштӣ мо мешавад охири дарин гирдоби сабз

کشتی ما می شود آخر درین گرداب سبز

Шаст аз дили орзӯии умри ҷовидони маро

شست از دل آرزوی عمر جاویدان مرا

Тошд аз астодгии дрҷўии Хизри ин оби сабз

تاشد از استادگی درجوی خضر این آب سبز

Ҳар қадар каз дидаи аФшондми сиришки лолаи гаван

هر قدر کز دیده افشاندم سرشک لاله گون

Тухми меҳр ман нашуд дар синаи аҳбоби сабз

تخم مهر من نشد در سینه احباب سبز

Пеш ӯ тоъат надорад обрӯе , варна шуд

پیش او طاعت ندارد آبرویی، ورنه شد

Аз сиришками донаи тасбеҳ дар миҳроби сабз

از سرشکم دانه تسبیح در محراب سبز

Аздми сарди хазон соиб нагардад зарди рӯ

ازدم سرد خزان صائب نگردد زرد رو

Бахт ҳар кас шуд чу мино аз шароби ноби сабз

بخت هر کس شد چو مینا از شراب ناب سبز