намеравад бо қомати хам дар паии ?дане ҳануз

می رود با قامت خم در پی دنیی هنوز

Бо чунин миҳроб , дории пушти бръқбӣ ҳануз

با چنین محراب، داری پشت برعقبی هنوز

Бардааст аз роҳ , субҳи козиби даъвии туро

برده است از راه، صبح کاذب دعوی ترا

Ғофилӣ аз нури субҳи содиқи маънӣ ҳануз

غافلی از نور صبح صادق معنی هنوز

намекунад ҳар чанд аз ҳар мӯи сифедии роҳи марг

می کند هر چند از هر مو سفیدی راه مرگ

Дил намеуфтад ба фикри тӯшаи уқбо ҳануз

دل نمی افتد به فکر توشه عقبی هنوز

Гарчи даст аз раъша меларзад чу авроқи хазон

گرچه دست از رعشه می لرزد چو اوراق خزان

Ҳамчунон часбидае бар домани ?дане ҳануз

همچنان چسبیده ای بر دامن دنیی هنوز

Аз алойиқи риштаи улфат баридан мушкил аст

از علایق رشته الفت بریدن مشکل است

Май пурд бе хости чашми сӯзани исо ҳануз

می پرد بی خواست چشم سوزن عیسی هنوز

Ширози иқболи ҷунуни гарданкашӣ аз сар гузошт

شیراز اقبال جنون گردنکشی از سر گذاشت

намекунад хӯн дар дили маҷнӯн , саги Лайлӣ ҳануз

می کند خون در دل مجنون، سگ لیلی هنوز

Тоқи касрии бозамин ҳамвор шуд ,у зФизи адл

طاق کسری بازمین هموار شد، و زفیض عدل

Тоқ гардунаст пуровозаи касрӣ ҳануз

طاق گردون است پرآوازه کسری هنوز

Гарчи ҷои санги Тифлон бар тан маҷнӯн намонад

گرچه جای سنگ طفلان بر تن مجنون نماند

Бркбўдӣ мезанад холи рухи Лайлӣ ҳануз

برکبودی می زند خال رخ لیلی هنوز

Умрҳо рафт ва ҳамон ларзад ба худ чун барги бед

عمرها رفت و همان لرزد به خود چون برگ بید

Теғи кӯҳи тавр аз густохии Мӯсо ҳануз

تیغ کوه طور از گستاخی موسی هنوز

Хомаи соиби зоншои сухани бас кӣ кунад ?

خامه صائب زانشای سخن بس کی کند؟

Аз ҳазорон гул яке нашукуфта аз тӯбо ҳануз

از هزاران گل یکی نشکفته از طوبی هنوز