Нест бе хӯни дили он зулфи парешони ҳаргиз

نیست بی خون دل آن زلف پریشان هرگز

Набӯд бе шафақи ин шоми ғарибони ҳаргиз

نبود بی شفق این شام غریبان هرگز

намезанад мавҷи сароби оташи моро доман

می زند موج سراب آتش ما را دامن

Нест ин бодия бе силсилаи ҷунбони ҳаргиз

نیست این بادیه بی سلسله جنبان هرگز

Тири борони маломат чаҳ кунад бо ошиқ ?

تیر باران ملامت چه کند با عاشق؟

Шер дилгир нагардад зи Нитсаатон ҳаргиз

شیر دلگیر نگردد ز نیستان هرگز

Ҷои маҷнӯн чаҳ хаёласт ки холӣ монад ?

جای مجنون چه خیال است که خالی ماند؟

Холӣ аз сӯхта Эй нест биёбони ҳаргиз

خالی از سوخته ای نیست بیابان هرگز

Дар хароши дил худ бош ки бе кӯшиши теғ

در خراش دل خود باش که بی کوشش تیغ

Лаъли беруни надиҳади кони Бадахшони ҳаргиз

لعل بیرون ندهد کان بدخشان هرگز

Акс ҳар чанд дар ойӣна буд по ба рикоб

عکس هر چند در آیینه بود پا به رکاب

Наравад нақши ту аз дидаи ҳайрони ҳаргиз

نرود نقش تو از دیده حیران هرگز

Поси он лаъли лаб аз зулф ба хат ёфт қарор

پاس آن لعل لب از زلف به خط یافت قرار

Бесиёҳӣ набӯд чашмаи ҳайвони ҳаргиз

بی سیاهی نبود چشمه حیوان هرگز

Нест бе доғи надомати дили днёдорон

نیست بی داغ ندامت دل دنیاداران

Ҷғд берун наравад зини даҳ вайрони ҳаргиз

جغد بیرون نرود زین ده ویران هرگز

Ишқ дар ҷунбиши гаҳвораи дил битоб аст

عشق در جنبش گهواره دل بیتاب است

Ки намонад ба замини тахти сулаймони ҳаргиз

که نماند به زمین تخت سلیمان هرگز

Барги гул бар тани симини ту бедодӣ кард

برگ گل بر تن سیمین تو بیدادی کرد

Ки ба Юсуф накунад силии ихвони ҳаргиз

که به یوسف نکند سیلی اخوان هرگز

Аз савод шаб ҳастӣ чаҳ кашидам соиб

از سواد شب هستی چه کشیدم صائب

Ки набинад касе ин хоби парешони ҳаргиз !

که نبیند کسی این خواب پریشان هرگز!