Дро ба замзамае мутриби ғизоли пардоз
درآ به زمزمه ای مطرب غزال پرداز
Ки тозӣона шавқаст шуълаи овоз
که تازیانهٔ شوق است شعلهٔ آواز
Магар ба равшании ин чароғи раббонӣ
مگر به روشنیِ این چراغِ ربانی
Ба пешгоҳи ҳақиқати расми зи роҳи муҷоз
به پیشگاه حقیقت رِسَم ز راهِ مجاز
Барор аз ҷигари гарми нолаи гармӣ
برآر از جگرِ گرم نالهٔ گرمی
Ки шишаи хонаи дилҳо азон равад ба гудоз
که شیشهٔ خانهٔ دلها ازان رود به گداز
Магар ба бадарғаи ин барроқи гардуни сайр
مگر به بدرقهٔ این بُراقِ گردون‌سِیر
Расм ба манзили азин роҳи пурнишебу фароз
رِسَم به منزل ازین راه پرنشیب و فراز
Бирез дар қадаҳи гӯш азон май бирнг
بریز در قدحِ گوش ازان میِ بیرنگ
Ки дили шикоф буд муваҷҷаҳаш чу нохуни боз
که دل‌شکاف بود موجه‌اش چو ناخن‌باز
Магар ба болу пари ин шароби рӯҳонӣ
مگر به بال و پرِ این شراب روحانی
Азин харобаи ваҳшат Фзо кунам парвоз
ازین خرابهٔ وحشت‌فزا کنم پرواز
Худоиро ҳаддии ошиқонае сркн
خدای را حدی عاشقانه‌ای سرکن
Ки беҳаддӣ нашавад қатъи роҳи даври ҳиҷоз
که بی‌حدی نشود قطع راهِ دورِ حجاز
зи дӯши хотири мо бахтёни сангини бор
ز دوشِ خاطرِ ما بختیانِ سنگین‌بار
Ғами гаронии бори вуҷӯд давр андоз
غمِ گرانیِ بارِ وجود دور انداز
Гиреҳи зи боли парии пайкарони дили вокн
گره ز بالِ پری‌پیکرانِ دل واکن
Ба нағмаҳои сбкрўҳ эй навои пардоз
به نغمه های سبکروح ای نوا‌پرداز
Чароғӣ аз нафаси гарми пеши роҳами дор
چراغی از نفسِ گرم پیش راهم دار
Ба ин фурӯғи магар рӯй дили бубинами боз
به این فروغ مگر رویِ دل ببینم باز
Дарахти хушк ба об ва ҳаво наме ҷӯшад
درختِ خشک به آب و هوا نمی جوشد
Ба зоҳидӣ чаҳ сироят кунад таронау соз ?
به زاهدان چه سرایت کند ترانه و ساز؟
Дро ба анҷумани суфиён , тамошо кун
درآ به انجمنِ صوفیان، تماشا کن
Ки мурғ бо қафас оҳанӣн кунад парвоз
که مرغ با قفسِ آهنین کند پرواز
Шигифт нест зи шӯри хамири мояи ишқ
شگفت نیست ز شورِ خمیر‌مایهٔ عشق
Ки ҳам танури даройад ба чарх ва ҳам хбоз
که هم تنور درآید به چرخ و هم خَبّاز
Хушо сиррӣ ки зи шӯри ҷунун буд дар гирд
خوشا سَری که ز شورِ جنون بود در گَرد
Хушо дилӣ ки ба бол тапиш кунад парвоз
خوشا دلی که به بالِ تپِش کند پرواز
Дили рамида ба тадбир бар наме гардад
دلِ رمیده به تدبیر بر‌نمی‌گردد
Шарар ба оташи сӯзон чигуна гардад боз ?
شرر به آتشِ سوزان چگونه گردد باز؟
зи офтоб маҳоласт ранг гирданд
ز آفتاب محال است رنگ گرداند
Дилӣ ки пухта нагардад ба шуълаи овоз
دلی که پخته نگردد به شعلهٔ آواز
Висол май талабӣ , як нафаси қарори мгир
وصال می‌طلبی، یک نفس قرار مگیر
Ки аз тапидани длҳости табли он шаҳбоз
که از تپیدنِ دلهاست طبلِ آن شهباز
Расад ба мағзи зи дилҳо насими сӯхтагӣ
رسد به مغز ز دلها نسیمِ سوختگی
Дар он ҳарим ки соиб сухан кунад оғоз
در آن حریم که صائب سخن کند آغاز