Чу офтоб ба ҳар заррае нигоҳ андоз

چو آفتاب به هر ذره ای نگاه انداز

Чу абри сояи раҳмат ба ҳар гиёҳ андоз

چو ابر سایه رحمت به هر گیاه انداز

Баланду пасти ҷаҳон дар қафои икдгрст

بلند و پست جهان در قفای یکدگرست

Агар ба моҳи броиии нзрбаҳ чоҳ андоз

اگر به ماه برآیی نظربه چاه انداز

Марези ҳосили худ ро баи баҳр чун сайлоб

مریز حاصل خود رابه بحر چون سیلاب

Чу абри гавҳари худ ро баи хок роҳ андоз

چو ابر گوهر خود رابه خاک راه انداز

Макун чу шамъ ба як хонаи умри худро сарф

مکن چو شمع به یک خانه عمر خود را صرف

Чу офтоб ба ҳар равзанӣ нигоҳ андоз

چو آفتاب به هر روزنی نگاه انداز

Дар интизори ту чашми ситора об оварад

در انتظار تو چشم ستاره آب آورد

Чу шамъи қофилаи ашкро бароа андоз

چو شمع قافله اشک را براه انداز

Шабии броӣ ба гулгашти моҳтоби бурун

شبی برآی به گلگشت ماهتاب برون

Чу меҳри раъшаи ғайрат ба ҷон моҳ андоз

چو مهر رعشه غیرت به جان ماه انداز

Нафаси шимурдаи зан , аз қайди сбҳаҳ фориғ бош

نفس شمرده زن، از قید سبحه فارغ باش

Ба роҳ на қадаму роҳбар ба чоҳ андоз

به راه نه قدم و راهبر به چاه انداز

Сазоӣ туаст ба нохуни замин харошидан

سزای توست به ناخن زمین خراشیدن

Трокаҳ гуфт ки бросмон кулоҳ андоз ?

تراکه گفت که برآسمان کلاه انداز؟

Бапуш ҷомаи фатҳ аз шикасти худ соиб

بپوش جامه فتح از شکست خود صائب

Каттони тоқати худро ба пеш моҳ андоз

کتان طاقت خود را به پیش ماه انداز