Ба ёди сунбули он зулф бо сабо май соз

به یادِ سنبل آن زلفِ با صبا می‌ساز

Ба буии машки сбкрўҳи бохто май соз

به بوی مشکِ سبکروح باختا می‌ساز

Ба буии перҳани ғунча бо сабо май соз

به بوی پیرهنِ غنچه با صبا می ساز

зи ошно ба суханҳои ошно май соз

ز آشنا به سخنهای آشنا می‌ساز

Магар ба манзили мақсӯди роҳи туоне барад

مگر به منزلِ مقصود راه توانی برد

зи дастгирии афтодагони Асо май соз

ز دستگیری افتادگان عصا می‌ساز

Машав чу донаи гандум ба покӣ аз худ амн

مشو چو دانهٔ گندم به پاکی از خود امن

Шудӣ чу поки зғш , барги Асия май соз

شدی چو پاک زغش، برگِ آسیا می‌ساز

Ҷамоли шоҳиди мақсӯдро ниқобӣ нест

جمالِ شاهدِ مقصود را نقابی نیست

Ҳамин ту саъй кун ойӣна бо сафо май соз

همین تو سعی کن آیینه با صفا می‌ساز

Калиди қуфли худ аз ҷайби дигарон матлаб

کلیدِ قفلِ خود از جیبِ دیگران مطلب

Чу ғунча аз гиреҳи худ грҳгшо май соз

چو غنچه از گرهِ خود گرهگشا می‌ساز

Агар зи оташи сӯзони гузаштанат ҳавас аст

اگر ز آتشِ سوزان گذشتنت هوس است

Дуои ҷавшанӣ аз нақши бӯрё май соз

دعای جوشنی از نقشِ بوریا می‌ساز

Кунун ки қад ту гардид ҳалқа дар марг

کنون که قدِ تو گردید حلقه در مرگ

Таҳияи сафари олами бақо май соз

تهیهٔ سفرِ عالمِ بقا می ساز

Агар чу сарви сарсабзи орзӯи дорӣ

اگر چو سروِ سرسبز آرزو داری

зи ҷомаи хонаи қисмати бики қабо май соз

ز جامه خانهٔ قسمت بیک قبا می ساز

Дро ба малики таваккул , чу хусравон биншин

درآ به مُلک توکل، چو خسروان بنشین

зи осмону замини боғу Асия май соз

ز آسمان و زمین باغ و آسیا می‌ساز

Агар ҳавои шукри хоби офияти дорӣ

اگر هوایِ شکرِ خوابِ عافیت داری

зи фаршҳои мунаққаш ба бӯрё май соз

ز فرشهای مُنقَّش به بوریا می‌ساز

Хумори неъмати алвон ба хӯн шикаста шавад

خمارِ نعمتِ الوان به خون شکسته شود

Ба устихонии азин суфра чун ҳумо май соз

به استخوانی ازین سفره چون هما می‌ساز

Агар мақом ба вайрона мекунад сайлоб

اگر مقام به ویرانه می کند سیلاب

Ту низ барги иқомати дарин саро май соз

تو نیز برگِ اقامت درین سرا می‌ساز

Чу офтоби рух аз сӯзи дил тиллоӣ кун

چو آفتاب رخ از سوزِ دل طلایی کن

Ба кимиёии назари хокро тилло май соз

به کیمیای نظر خاک را طلا می‌ساز

зи қасри дилат агар пойдорят ҳавас аст

ز قصر دلت اگر پایداریت هوس است

Нахуст , шамсааш аз панҷаи дуо май соз

نخست، شمسه‌اش از پنجهٔ دعا می‌ساز

Мабош зери сияҳи хаймаи фалаки соиб

مباش زیرِ سیه خیمهٔ فلک صائب

Барои хештан аз дӯди дили само май соз

برای خویشتن از دودِ دل سما می‌ساز