Аз шикасти мости гардиш , чарх бебунёд ро

از شکستِ ماست گردش، چرخِ بی‌بنیاد را

Нест ғайр аз донаи оби ин Осиёи бод ро

نیست غیر از دانه آب این آسیای باد را

Об шуд пайкон ӯ то аз дили гармами гузашт

آب شد پیکانِ او تا از دلِ گرمم گذشت

Май гудозади номаи ман хомаи фӯлод ро

می‌گدازد نامهٔ من خامهٔ فولاد را

Тавқи қамарии сарви бустонро каманд ваҳдат аст

طوقِ قمری سروِ بستان را کمندِ وحدت است

Нест аз занҷири парвои мардуми озод ро

نیست از زنجیر پروا مردمِ آزاد را

намекунад ҳар кас ки бар умри сбкрўи эътимод

می کند هر کس که بر عمرِ سبکرو اعتماد

намегузорад бар сари реги равони бунёд ро

می‌گذارد بر سرِ ریگِ روان بنیاد را

Сахти ҷононро намегардад маломати санги роҳ

سخت‌جانان را نمی‌گردد ملامت سنگِ راه

Бесутуни санг Фсон шуд тешаи Фарҳод ро

بیستون سنگِ فَسان شد تیشهٔ فرهاد را

Нолаам бисёр бераҳмона бар оҳанг зад

ناله‌ام بسیار بی‌رحمانه بر آهنگ زد

Сахт май тарсам ба раҳми оради дили сайёд ро

سخت می‌ترسم به رحم‌ آرد دلِ صیاد را

Қӯти даст дуо гардад з бе баррагии зиёд

قوّتِ دستِ دعا گردد ز بی‌برگی زیاد

Ҳаст дар хушкии гушоиши панҷаи шамшод ро

هست در خشکی گشایش پنجهٔ شمشاد را

Ҳоҷати по санг набӯд , санг чун бошад тамом

حاجتِ پا سنگ نبود، سنگ چون باشد تمام

Бар ғами худ чандафзое ғами авлод ро

بر غمِ خود چند افزایی غمِ اولاد را

Чашм дар сунъи илоҳӣ боз кун , лабро бабанд

چشم در صُنعِ الهی باز‌کن، لب را ببند

Беҳтар аз хондан буд , дидани хати устод ро

بهتر از خواندن بود، دیدن خطِ استاد را

Сахт тар гардад гиреҳ ҳар гоҳи соиб тар шавад

سخت تر گردد گره هر‌گاه صائب تر شود

Кӣ кушояди бодаи гулгуни дили ношодро ?

کی گشاید بادهٔ گلگون دلِ ناشاد را؟

Хониш
ғзл шморҳ 48 — прӣ соткнӣ ъндлӣб ⬇