Чашми ҳайрони сохт рӯйиши хати машкандӯд ро

چشمِ حیران ساخت رویش خطِ مُشک‌اندود را

Оҳи азин оташ ки дар занҷир дорад дӯд ро

آه ازین آتش که در زنجیر دارد دود را

Ғамза ӯ мекунад бедод дар айёми хат

غمزهٔ او می‌کند بیداد در ایامِ خط

Заҳр бошад бештари занбӯр хок олуд ро

زهر باشد بیشتر زنبورِ خاک‌آلود را

Хол ӯ дар пардаи хат ҳамчунон дил май барад

خالِ او در پردهٔ خط همچنان دل می‌برد

Аз асар , шаб нест монеъи ахтари масъӯд ро

از اثر، شب نیست مانع اخترِ مسعود را

Бо каманди зулфи парчин , ҳасани мағрури Аёз

با کمندِ زلفِ پرچین، حسنِ مغرورِ ایاز

Зуд май оради фурӯд аз саркашии Маҳмӯд ро

زود می‌آرد فرود از سرکشی محمود را

Синаро миҷмар кунам то дил тиҳӣ гардад зи оҳ

سینه را مجمر کنم تا دل تهی گردد ز آه

Нест баси як равзани ин ғмхонаҳи пари дӯд ро

نیست بس یک روزن این غمخانهٔ پر دود را

Нгслд дар зери хок аз моҳ , файзи офтоб

نگسلد در زیر خاک از ماه، فیضِ آفتاب

Нест мумкин дарнавардедани бисоти ҷӯад ро

نیست ممکن درنوردیدن بساطِ جوُد را

Чархи оҳани дили зи сӯзи дардмандон фориғ аст

چرخِ آهن‌دل ز سوزِ دردمندان فارغ است

Нест дар миҷмари сирояти оҳу дӯди авд ро

نیست در مِجمَر سرایت آه و دودِ عود را

наме тавонам ошиқонро кард хӯнҳо дар ҷигар

می‌توانم عاشقان را کرد خون‌ها در جگر

Пок агарсозӣ ба хоками теғ хӯн олуд ро

پاک اگر سازی به خاکم تیغِ خون‌آلود را

намекунам соиб ба кори чарх , оҳии оқибат

می‌کنم صائب به کارِ چرخ، آهی عاقبت

Чанд дорам дар ҷигари ин теғи заҳролӯдро ?

چند دارم در جگر این تیغِ زهرآلود را؟