Зон чеҳраи хат қиёматӣ ангехтааст боз

زان چهره خط قیامتی انگیخته است باز

Рангӣ барои бурдани дил рехтааст боз

رنگی برای بردن دل ریخته است باز

Баси малики дил ки зер нигин оварад туро

بس ملک دل که زیر نگین آورد ترا

Зини лашкарӣ ки хат ту ангехтааст боз

زین لشکری که خط تو انگیخته است باز

Ҳар чанд хати салоӣ хазон дод дар чаман

هر چند خط صلای خزان داد در چمن

Барги нишот бар сар ҳар рехтааст боз

برگ نشاط بر سر هر ریخته است باز

Зон лаб ҳануз мешаканд як ҷаҳони хумор

زان لب هنوز می شکند یک جهان خمار

Зон зулфи хӯшаҳои дил омехтааст боз

زان زلف خوشه های دل آمیخته است باز

Дорад сари харобии дилҳои хўнчкон

دارد سر خرابی دلهای خونچکان

Мишкии лабаш ба бода бромихтаҳаст боз

مشکی لبش به باده برآمیخته است باز

Аз рафт ва рӯй оҳ маҳоласт кам шавад

از رفت و روی آه محال است کم شود

Мишкӣ ки бар дилами хат ӯ бихтаҳаст боз

مشکی که بر دلم خط او بیخته است باز

Ҳар фитнае ки дар шикани зулф ҷой дошт

هر فتنه ای که در شکن زلف جای داشت

Дар гӯшаҳои чашм ту бигурехтааст боз

در گوشه های چشم تو بگریخته است باز

Ҳар чанд хат ба ҳасан ту овардааст зӯр

هر چند خط به حسن تو آورده است زور

Пайванди дили зи мӯӣ ту нагусехтааст боз

پیوند دل ز موی تو نگسیخته است باز

Гар шуд шикастаи зулфи ту , ҳрмўи зи хати сабз

گر شد شکسته زلف تو، هرمو ز خط سبز

Дар дасти ҳасани ханҷар оҳихтаҳаст боз

در دست حسن خنجر آهیخته است باز

Соиби зи васфи хату рух ӯ дарин ғазал

صائب ز وصف خط و رخ او درین غزل

Имону куфрро ба ҳам омехтааст боз

ایمان و کفر را به هم آمیخته است باز