Ашками зи дил ба чеҳра давидан гирифт боз
اشکم ز دل به چهره دویدن گرفت باز
Ин хонаи шикаста чакидан гирифт боз
این خانه شکسته چکیدن گرفت باز
Оҳи заъифи ман ки ба равзан наме расед
آه ضعیف من که به روزن نمی رسید
Бар рӯй чарх , нил кашӣдан гирифт боз
بر روی چرخ، نیل کشیدن گرفت باز
Шуд тозаи доғ куҳнаам аз рӯй гарми ишқ
شد تازه داغ کهنه ام از روی گرم عشق
Ин миваҳои хом расӣдан гирифт боз
این میوه های خام رسیدن گرفت باز
Неши шикастагӣ ба сувидоӣ дил расед
نیش شکستگی به سویدای دل رسید
Ин хӯни ним мурда чакидан гирифт боз
این خون نیم مرده چکیدن گرفت باز
Ҳар донаи ашкро ки фурӯи хӯрда буд дил
هر دانه اشک را که فرو خورده بود دل
Аз тангнои ҳавсила чидан гирифт боз
از تنگنای حوصله چیدن گرفت باز
Боди муроди оҳи диламро зи ҷои рабӯд
باد مراد آه دلم را ز جا ربود
Ин баҳр орамида тапидан гирифт боз
این بحر آرمیده تپیدن گرفت باز
Аз трктози ғами дили сад пора ҳар тараф
از ترکتاز غم دل صد پاره هر طرف
Чун лашкари шикаста давидан гирифт боз
چون لشکر شکسته دویدن گرفت باز
Оҳӣ илм кашид з ҳар зарраи хоки ман
آهی علم کشید ز هر ذره خاک من
Мӯри заъифи бол паридан гирифт боз
مور ضعیف بال پریدن گرفت باز
Набзӣ ки буд аз раг хоб орамида тар
نبضی که بود از رگ خواب آرمیده تر
Аз шавқи дасти ёр ҷаҳидан гирифт боз
از شوق دست یار جهیدن گرفت باز
Аз лолаи дашти доми тамошо ба хок кард
از لاله دشت دام تماشا به خاک کرد
Дил аз саводи шаҳр рамидан гирифт боз
دل از سواد شهر رمیدن گرفت باز
Дигари дили заъифи ман аз риштаҳои оҳ
دیگر دل ضعیف من از رشته های آه
Брхўд чу карами пела тнидн гирифт боз
برخود چو کرم پیله تنیدن گرفت باز
Ҳар донаи умед ки дар зери хок буд
هر دانه امید که در زیر خاک بود
Аз навбаҳори васл , дамӣдан гирифт боз
از نوبهار وصل، دمیدن گرفت باز
Ҳар мӯем аз ҳаловати он лаъли обдор
هر مویم از حلاوت آن لعل آبدار
Ангушти худ чу шамъ макидан гирифт боз
انگشت خود چو شمع مکیدن گرفت باز
Чашмӣ ки бо хаёли ту дар хоби ноз буд
چشمی که با خیال تو در خواب ناز بود
Аз муждаи висол , паридан гирифт боз
از مژده وصال، پریدن گرفت باز
Ин он ғазал ки мавлавӣ рӯм гуфта аст
این آن غزل که مولوی روم گفته است
Симурғи кӯҳи қоф , расӣдан гирифт боз
سیمرغ کوه قاف، رسیدن گرفت باز