Чун шамъи ашк дар талаби муддаои марез

چون شمع اشک در طلب مدعا مریز

Нақди ҳаёти худ чу шарари брҳўои марез

نقد حیات خود چو شرر برهوا مریز

Беиззатӣ ба аҳли сухани моя ғам аст

بی عزتی به اهل سخن مایه غم است

Зинҳори хурдаҳои қалами зери пои марез

زنهار خرده های قلم زیر پا مریز

Бояд агар ба мардуми бегона ҷон фишонд

باید اگر به مردم بیگانه جان فشاند

Зинҳори обрӯ ба дрошнои марез

زنهار آبرو به درآشنا مریز

Оташи тамизи хорўи хас аз гул наме кунад

آتش تمیز خارو خس از گل نمی کند

эй содаи лавҳи гул ба гиребони мо марез

ای ساده لوح گل به گریبان ما مریز

Аз муфлисони забон маломат кашида дор

از مفلسان زبان ملامت کشیده دار

Зинҳори хӯни моҳӣ бефалсро марез

زنهار خون ماهی بی فلس را مریز

Соиби гузашт аз ду ҷаҳон дар вафои ту

صائب گذشت از دو جهان در وفای تو

Хунаш ба хоки роҳ ба теғи ҷафои марез

خونش به خاک راه به تیغ جفا مریز