Гавҳари комили айёрони чашм намнокасту бас
گوهر کامل عیاران چشم نمناک است و بس
Тӯҳфаи равшандилони ойӣна покасту бас
تحفه روشندلان آیینه پاک است و بس
Ҳргрўҳии қибла Эй доранд арбоби ниёз
هرگروهی قبله ای دارند ارباب نیاز
Қиблаи ҳоҷати равои мо дил чокасту бас
قبله حاجت روای ما دل چاک است و بس
Шеру шукр аз адовати хӯни ҳамро ме хуранд
شیر و شکر از عداوت خون هم را می خورند
Созгорӣ дар миёни барқ ва хошокасту бас
سازگاری در میان برق و خاشاک است و بس
Хирман бе ҳосилони паҳлу ба гардун ме занад
خرمن بی حاصلان پهلو به گردون می زند
Дар шикасти хӯшаи мо барқ чолокасту бас
در شکست خوشه ما برق چالاک است و بس
Субҳро захми намоёни машриқ хуршед шуд
صبح را زخم نمایان مشرق خورشید شد
Равзанӣ гар дорад ин ғмхонаҳ фитрокасту бас
روزنی گر دارد این غمخانه فتراک است و بس
Зарра то хуршед аз ҷоми талаб саргашта анд
ذره تا خورشید از جام طلب سرگشته اند
На ҳамин саргаштагии махсӯс афлокасту бас
نه همین سرگشتگی مخصوص افلاک است و بس
Косаи лӣсони фурӯғи ма гуруҳ дигаранд
کاسه لیسان فروغ مه گروه دیگرند
Моҳтоби кулбаи мановр идрокасту бас
ماهتاب کلبه مانور ادراک است و بس
Гиряи атфоли оради хӯни модарро ба ҷӯш
گریه اطفال آرد خون مادر را به جوش
Баҳри раҳматро назар бар чашм намнокасту бас
بحر رحمت را نظر بر چشم نمناک است و بس
Завқи мастӣ аз ҳузури хусравии болотрст
ذوق مستی از حضور خسروی بالاترست
Давлати боли ҳмодри соя токасту бас
دولت بال همادر سایه تاک است و بس
Аз нкўрўён ба дидорӣ қаноат карда аст
از نکورویان به دیداری قناعت کرده است
Домани ойӣна аз гирди ҳавас покасту бас
دامن آیینه از گرد هوس پاک است و بس
Дасти ҳотами ҳам бисоти ҷӯадро тай карда аст
دست حاتم هم بساط جود را طی کرده است
На ҳамин қорун з хаст дар таҳ хокасту бас
نه همین قارون ز خست در ته خاک است و بس
Мушкилӣ чун рӯ диҳад срдргрибон ме баранд
مشکلی چون رو دهد سردرگریبان می برند
Фатҳи боби аҳли дил аз сина чокасту бас
فتح باب اهل دل از سینه چاک است و بس
То ба кӣ ғарбол хоҳӣ кард рӯй хокро ?
تا به کی غربال خواهی کرد روی خاک را؟
Гавҳари осӯдагӣ дар сина хокасту бас
گوهر آسودگی در سینه خاک است و بس
Бешуъӯрон аз шароб Комронӣ сархушанд
بی شعوران از شراب کامرانی سرخوشند
Заҳр дар паймонаи арбоб идрокасту бас
زهر در پیمانه ارباب ادراک است و بس
Нестӣ аз варта ҳастӣ халосат мекунад
نیستی از ورطه هستی خلاصت میکند
Сандали ин дардисар дар қабза хокасту бас
صندل این دردسر در قبضه خاک است و بس
Соиби арбоби ҳавас дар аҳд ӯ осӯда анд
صائب ارباب هوس در عهد او آسوده اند
Ғамзааш дар куштани ушшоқ бибокасту бас
غمزه اش در کشتن عشاق بیباک است و بس