Дар ҷунуни фикри сарв сомон надорад ҳеҷ кас

در جنون فکر سرو سامان ندارد هیچ کس

Муддао чун дида ҳайрон надорад ҳеҷ кас

مدعا چون دیده حیران ندارد هیچ کس

Дар диёри мо ки рӯзии аздл худ ме хуранд

در دیار ما که روزی ازدل خود می خورند

Орзӯии неъмат алвон надорад ҳеҷ кас

آرزوی نعمت الوان ندارد هیچ کس

Зери чархи нилгун , чун писта , он ҳам зери пӯст

زیر چرخ نیلگون، چون پسته، آن هم زیر پوست

Бо дили пурхӯни лаб хандон надорад ҳеҷ кас

با دل پرخون لب خندان ندارد هیچ کس

Дар диёри мо ки ҷон аз баҳр мурдан ме диҳанд

در دیار ما که جان از بهر مردن می دهند

Орзӯии умр ҷовидон надорад ҳеҷ кас

آرزوی عمر جاویدان ندارد هیچ کس

Олимӣ рафтааст аз хонасозӣ по ба гул

عالمی را رفته است از خانه سازی پا به گل

Фикри худсозии дарин даврон надорад ҳеҷ кас

فکر خودسازی درین دوران ندارد هیچ کس

намешавад авқоти мардуми сарф дар таъмири тан

می شود اوقات مردم صرف در تعمیر تن

Фикри озодии азин зиндон надорад ҳеҷ кас

فکر آزادی ازین زندان ندارد هیچ کس

Бар надорад тавқи миннати гардани озодагон

بر ندارد طوق منت گردن آزادگان

Шукруллоҳи даст дар эҳсон надорад ҳеҷ кас

شکرالله دست در احسان ندارد هیچ کس

Миваҳои сардсери ақл , соиб норас аст

میوه های سردسیر عقل، صائب نارس است

Синаи гарму дил сӯзон надорад ҳеҷ кас

سینه گرم و دل سوزان ندارد هیچ کس