Нест моро шиквае аз танагии ҷо дар қафас

نیست ما را شکوه ای از تنگی جا در قفس

Каз дили вокрдаҳи модорими саҳрои дрқФс

کز دل واکرده ماداریم صحرا درقفس

Булбул аз кӯтоҳи бинии чашми бргл дӯхта аст

بلبل از کوتاه بینی چشم برگل دوخته است

Варна омодааст сддоми тамошо дар қафас

ورنه آماده است صددام تماشا در قفس

Нест мумкин дил шавад дар синаи сдчоки боз

نیست ممکن دل شود در سینه صدچاک باز

Чун тавонад болу пари вокрди анқо дар қафас ?

چون تواند بال و پر واکرد عنقا در قفس ؟

Аз ҳам овозони шўдзндони биҳишти длгшо

از هم آوازان شودزندان بهشت دلگشا

Вой бар мурғӣ ки афтодааст танҳо дар қафас

وای بر مرغی که افتاده است تنها در قفس

Нома дар рахнаи девори нисёни монда Эй аст

نامه در رخنه دیوار نسیان مانده ای است

Аз ғубори коҳилии болу пари мо дар қафас

از غبار کاهلی بال و پر ما در قفس

Барги айш аз даврии аҳбоби доғ ҳасрат аст

برگ عیش از دوری احباب داغ حسرت است

Нест обу донаи брблбли гуворо дар қафас

نیست آب و دانه بربلبل گوارا در قفس

Доғи ғурбати шуълаи овозро равшангараст

داغ غربت شعله آواز را روشنگرست

Нолаи мурғ чаман гардад ду боло дар қафас

ناله مرغ چمن گردد دو بالا در قفس

Лаби дарин бстонсро чун ғунчаи гули вомкн

لب درین بستانسرا چون غنچه گل وامکن

Каз забон хеш бошад мурғ гуё дар қафас

کز زبان خویش باشد مرغ گویا در قفس

намерасад ризқи гирифторони дунё бе талаб

می رسد رزق گرفتاران دنیا بی طلب

Ҳаст обу донаи мурғони муҳайё дар қафас

هست آب و دانه مرغان مهیا در قفس

Рӯҳ аз тӯли амл мондааст дар зиндони ҷисм

روح از طول امل مانده است در زندان جسم

Бар наёрад ҳеҷ мурғии ришта аз по дар қафас

بر نیارد هیچ مرغی رشته از پا در قفس

Давр бош шарм агар ҳоил нагардад дар миён

دور باش شرم اگر حایل نگردد در میان

Танг бар булбул шавад аз ҷӯши гули ҷо дар қафас

تنگ بر بلبل شود از جوش گل جا در قفس

Буии гули робўди пои длнўозӣ дар нигор

بوی گل رابود پای دلنوازی در نگار

Булбул бетолеъ мо дошт то ҷо дар қафас

بلبل بی طالع ما داشت تا جا در قفس

Мо ҳамон аз бдгмониҳои дил худ ме хӯрем

ما همان از بدگمانیها دل خود می خوریم

Гарчи омодааст соиби рӯзии мо дар қафас

گرچه آماده است صائب روزی ما در قفس