Нест дар дидаи мо манзалатии дунё ро

نیست در دیده ما منزلتی دنیا را

Мо набинем касеро ки набинад мо ро

ما نبینیم کسی را که نبیند ما را

Зиндау мурда ба водӣади з ҳам мумтозанд

زنده و مرده به وادید ز هم ممتازند

Мурда донем касеро ки набинад мо ро

مرده دانیم کسی را که نبیند ما را

Мардумиро нашавад ҳеҷ ҳиҷобии монеъ

مردمی را نشود هیچ حجابی مانع

Серума хомӯш насозад назар гуё ро

سرمه خاموش نسازد نظر گویا را

Дидани айб ба ҳам мешаканд шохи ғурур

دیدن عیب به هم می شکند شاخ غرور

Маслиҳат нест ки тоўси бипушади по ро

مصلحت نیست که طاوس بپوشد پا را

Шамъ дар ҷома фонӯс намонад пинҳон

شمع در جامه فانوس نماند پنهان

Айнак аз парда хобаст дили бино ро

عینک از پرده خواب است دل بینا را

То ба ҳайрат нарасад дида наме оромад

تا به حیرت نرسد دیده نمی آرامد

Сайл дар баҳр фаромӯш кунад ғавғо ро

سیل در بحر فراموش کند غوغا را

Ошиқ аз санг маломат нашавад рӯи гардон

عاشق از سنگ ملامت نشود رو گردان

Туъма аз қоф сазад ҳавсилаи анқо ро

طعمه از قاف سزد حوصله عنقا را

Бо худии сари з ҳақиқат натавон беруни барад

با خودی سر ز حقیقت نتوان بیرون برد

Гум шудани Хизр буд ин раҳи нопидо ро

گم شدن خضر بود این ره ناپیدا را

Гар чунин танг шавад дидаи гардуни хасис

گر چنین تنگ شود دیده گردون خسیس

Об аз чашмаи сӯзани надиҳади исо ро

آب از چشمه سوزن ندهد عیسی را

Нашуд аз захми забони шӯриши маҷнӯни сокин

نشد از زخم زبان شورش مجنون ساکن

Хору хаси монеъ тӯфон нашавад дарё ро

خار و خس مانع طوفان نشود دریا را

Кист ҷузи гиря ба дилтангии мо раҳм кунад ?

کیست جز گریه به دلتنگی ما رحم کند؟

Сайл бар синаи магар чок занад саҳро ро

سیل بر سینه مگر چاک زند صحرا را

Бе рухи тозау пешонии хандони соиб

بی رخ تازه و پیشانی خندان صائب

Чун санавбар натавон кард зи худ дилҳо ро

چون صنوبر نتوان کرد ز خود دلها را