Гоҳ дар пои хаму гуҳ бар сар саҷҷода бош

گاه در پای خم و گه بر سر سجاده باش

Босуфолу ҷоми зрикрнг ҳамчун бода бош

باسفال و جام زریکرنگ همچون باده باش

Кӯтаҳаст аз сафҳаи нанавиштаи дасти эътироз

کوته است از صفحه ننوشته دست اعتراض

Аз қабули нақш , агар дории басират , сода бош

از قبول نقش، اگر داری بصیرت، ساده باش

Тӯтӣ аз ҳамворӣ ойӣна меояд ба ҳарф

طوطی از همواری آیینه می آید به حرف

Пеши арбоби сухани зинҳори лавҳ сода бош

پیش ارباب سخن زنهار لوح ساده باش

Хӯни раҳмати ронгоҳи аҷз май орад ба хуш

خون رحمت رانگاه عجز می آرد به خوش

Пеши абри навбаҳорон чун замин афтода бош

پیش ابر نوبهاران چون زمین افتاده باش

Срмпич аз ростӣ ҳарчанд аҳли ғифлатӣ

سرمپیچ از راستی هرچند اهل غفلتی

намекунӣ чун хоб , бории дармиён ҷода бош

می کنی چون خواب، باری درمیان جاده باش

эй ки дории дасти кӯтоҳ аз кушоди кори халқ

ای که داری دست کوتاه از گشاد کار خلق

Бргризи нохуни тадбир роомодаҳ бош

برگریز ناخن تدبیر راآماده باش

Грндории азгронии пой рафтан чун далел

گرنداری ازگرانی پای رفتن چون دلیل

Раҳнамои халқ бо афтодагӣ чун ҷода бош

رهنمای خلق با افتادگی چون جاده باش

Сафҳаи ойӣнаи лағзишгоҳи пой хома аст

صفحه آیینه لغزشگاه پای خامه است

Зери шамшери ҳаводиси ҷабҳа бигушода бош

زیر شمشیر حوادث جبهه بگشاده باش

Гар дили равшани тамаъи дории дарин зулмати саро

گر دل روشن طمع داری درین ظلمت سرا

Барсари як потмоми шаб чу шамъ устода бош

برسر یک پاتمام شب چو شمع استاده باش

Хандаи расво май намояди писта бемағз ро

خنده رسوا می‌نماید پستهٔ بی‌مغز را

Чун надории моя , азлоФи сухан озода бош

چون نداری مایه، از لاف سخن آزاده باش

эй ки дорӣ чун ҳадафи завқи либоси сурхи взўд

ای که داری چون هدف ذوق لباس سرخ وزود

Тири борони нигоҳи халқро омода бош

تیر باران نگاه خلق را آماده باش

Қисмати ғаввос , гавҳари гашти соиб аз садаф

قسمت غواص، گوهر گشت صائب از صدف

Зинҳор аз хокрўбон дар накушода бош

زینهار از خاکروبان در نگشاده باش

( мехӯрд оҳани з рӯй сухани соиби захми санг

(می خورد آهن ز روی سخن صائب زخم سنگ

Сахти рӯе , силии айём роомодаҳ бош )

سخت رویی، سیلی ایام راآماده باش )