Гиряи сӯхтагони ашк кабобаст туро

گریه سوختگان اشک کباب است ترا

Хӯни ин бе гунаҳони бода нобаст туро

خون این بی گنهان باده ناب است ترا

Нолае каз ҷигари санги буруни оради оҳ

ناله ای کز جگر سنگ برون آرد آه

Аз дили ҳамчуи шаби афсона хобаст туро

از دل همچو شب افسانه خواب است ترا

Бар ҷигари сӯхтагони раҳми куҷо хоҳӣ кард ?

بر جگر سوختگان رحم کجا خواهی کرد؟

Ки чу дил об шавад , олам обаст туро

که چو دل آب شود، عالم آب است ترا

Нолаи хушки лабон гарчи малол ангезаст

ناله خشک لبان گرچه ملال انگیزست

Тараби ангезтар аз чанг ва рубобаст туро

طرب انگیزتر از چنگ و رباب است ترا

Нашавад чашми ту аз шӯри қиёмати бедор

نشود چشم تو از شور قیامت بیدار

Номаи шикваи мо парда хобаст туро

نامه شکوه ما پرده خواب است ترا

Обу оташ чаҳ ба хуршед ҷҳонтоб кунад ?

آب و آتش چه به خورشید جهانتاب کند؟

Чаҳ ғам аз сӯзи дилу чашми пар обаст туро ?

چه غم از سوز دل و چشم پر آب است ترا؟

Ҳеҷ парвои зи даҳани хуоне булбул накунӣ

هیچ پروا ز دهن خوانی بلبل نکنی

Сухани талх , гуворо чу гулобаст туро

سخن تلخ، گوارا چو گلاب است ترا

Ба ънондории бедод наме пардозӣ

به عنانداری بیداد نمی پردازی

Гарчи аз ҳалқаи хат , по ба рикобаст туро

گرچه از حلقه خط، پا به رکاب است ترا

Ҷавҳари теғи ту чун мӯри براردи пару бол

جوهر تیغ تو چون مور برآرد پر و بال

Бас ки дар куштани ушшоқ шитобаст туро

بس که در کشتن عشاق شتاب است ترا

Ба лаб чун шукрати роҳ сухан дорад хат

به لب چون شکرت راه سخن دارد خط

Ба чаҳ тақсир ба тӯтӣ шкробаст туро

به چه تقصیر به طوطی شکراب است ترا

Хати шбрнг каз ӯ ҳасан наад по ба ҳисоб

خط شبرنگ کز او حسن نهد پا به حساب

Шаби наврӯзи ману рӯз ҳисобаст туро

شب نوروز من و روز حساب است ترا

Дар гулистони ту ҳар сарди нафас муҳаррам нест

در گلستان تو هر سرد نفس محرم نیست

Гӯш бар замзамаи мурғ кабобаст туро

گوش بر زمزمه مرغ کباب است ترا

Нагузарӣ аз сари андешаи соиби зинҳор

نگذری از سر اندیشه صائب زنهار

Дил агар оинаи сидқ ва савобаст туро

دل اگر آینه صدق و صواب است ترا

Хониш
ғзл шморҳ 487 — ъндлӣб ⬇