Аз худо дар аҳди перии як замон ғофил мабош

از خدا در عهد پیری یک زمان غافل مباش

Аз нишони зинҳори дрбҳри камон ғофил мабош

از نشان زنهار دربحر کمان غافل مباش

Чун гули раънои хазонро дар қафо дорад баҳор

چون گل رعنا خزان را در قفا دارد بهار

Аз варақи гирдонеи боди хазон ғофил мабош

از ورق گردانی باد خزان غافل مباش

Чун хабар аз корвонгар пеш натавонӣ фитод

چون خبر از کاروان گر پیش نتوانی فتاد

Чашм бигушо аз ғубори корвон ғофил мабош

چشم بگشا از غبار کاروان غافل مباش

Гар ба тўФи каъба мақсӯд натавонӣ расед

گر به طوف کعبه مقصود نتوانی رسید

Саъй кун зинҳор аз санги нишон ғофил мабош

سعی کن زنهار از سنگ نشان غافل مباش

намекунад заҳри ҳалоҳили кори худ дар ангабин

می کند زهر هلاهل کار خود در انگبین

Азгзнди душмани ширини забон ғофил мабош

ازگزند دشمن شیرین زبان غافل مباش

То насозӣ рост дар дили ҳарфи робр лаб меар

تا نسازی راست در دل حرف رابر لب میار

Тир тобирўн нарафтааст азкмон ғофил мабош

تیر تابیرون نرفته است ازکمان غافل مباش

Қатраро дарё ба ширинӣ гирифт аз дасти абр

قطره را دریا به شیرینی گرفت از دست ابر

ӣнқадар аз ҳоли даври афтодагон ғофил мабош

اینقدر از حال دور افتادگان غافل مباش

Меҳр бо чандини Асо дар чоҳи мағриби аўФтод

مهر با چندین عصا در چاه مغرب اوفتاد

Зинҳорози чоҳи хаси пӯши ҷаҳон ғофил мабош

زینهاراز چاه خس پوش جهان غافل مباش

Оби зиркоаҳи робошди хатар аз баҳр беш

آب زیرکاه راباشد خطر از بحر بیش

Соиби азҳмўории аҳли замон ғофил мабош

صائب ازهمواری اهل زمان غافل مباش