Аз хаданги оҳи перон эй ҷавон ғофил мабош
از خدنگ آه پیران ای جوان غافل مباش
Чун дами шамшер аз пушти камон ғофил мабош
چون دم شمشیر از پشت کمان غافل مباش
Аз фиреби субҳи давлат эй ҷавон ғофил мабош
از فریب صبح دولت ای جوان غافل مباش
Ханда шераст лутфи осмон , ғофил мабош
خنده شیرست لطف آسمان، غافل مباش
намекунад банди гарони сайлоби радиоона тар
می کند بند گران سیلاب رادیوانه تر
Аз дили пуршукӯҳи ин безабон ғофил мабош
از دل پرشکوه این بی زبان غافل مباش
Аз хиром туаст оби равшани ин лолаи зор
از خرام توست آب روشن این لاله زار
Аз шаҳидони худ эй сарви равон ғофил мабош
از شهیدان خود ای سرو روان غافل مباش
намехӯрд гавҳар ба чашми танги охири ришта ро
می خورد گوهر به چشم تنگ آخر رشته را
Аз дили битоб эй нозуки миён ғофил мабош
از دل بیتاب ای نازک میان غافل مباش
Вақт бе баррагии карам бо бенавоёни хўшнмост
وقت بی برگی کرم با بینوایان خوشنماست
Дар хазон аз булбулон эй боғбон ғофил мабош
در خزان از بلبلان ای باغبان غافل مباش
Ҳалқаи гирдоб , киштиро кунад саргашта тар
حلقه گرداب، کشتی را کند سرگشته تر
Чун бигардад бар муродати осмон ғофил мабош
چون بگردد بر مرادت آسمان غافل مباش
Ёди Юсуфи сокини байти алҳзни р азндаҳ дошт
یاد یوسف ساکن بیت الحزن ر ازنده داشت
Дар қафаси соиби зи фикри бӯстон ғофил мабош
در قفس صائب ز فکر بوستان غافل مباش