Ҳаст чун дилбар ба ҷо , дил гар набошад гӯ мабош
هست چون دلبر به جا، دل گر نباشد گو مباش
Муддао Лайлӣаст маҳмил гар набошад гӯ мабош
مدعا لیلی است محمل گر نباشد گو مباش
Май шиносади зарраи хуршеди ҷаҳони афрӯз ро
می‌شناسد ذره خورشید جهان‌افروز را
Ҳақи шиносонро далоил гар набошад гӯ мабош
حق‌شناسان را دلایل گر نباشد گو مباش
Муддао аз анҷумани парвонаро ҷуз шамъ нест
مدعا از انجمن پروانه را جز شمع نیست
Шамъ чун бар ҷост маҳфил гар набошад гӯ мабош
شمع چون بر جاست محفل گر نباشد گو مباش
Норасоӣ дар каманди ҷазба маъшӯқ нест
نارسایی در کمند جذبه معشوق نیست
Гардани моро слосл гар набошад гӯ мабош
گردن ما را سلاسل گر نباشد گو مباش
Нест ҷон беқароронро ба тани дили бастагӣ
نیست جان بی‌قراران را به تن دل‌بستگی
Пеши пои мавҷ , соҳил гар набошад гӯ мабош
پیش پای موج، ساحل گر نباشد گو مباش
То ҳадаф ҷое намеастад хаданги гарми рӯ
تا هدف جایی نمی‌استد خدنگ گرم‌رو
Дар миёни роҳ , манзил гар набошад гӯ мабош
در میان راه، منزل گر نباشد گو مباش
Киштии дарёӣ бесоҳил намедорад хатар
کشتی دریای بی‌ساحل نمی‌دارد خطر
Аҳли дилро хонаи гул гар набошад гӯ мабош
اهل دل را خانه گل گر نباشد گو مباش
Ташнаи баҳри фаноро мад эҳсонаст захм
تشنه بحر فنا را مد احسان است زخم
Раҳм дар шамшери қотил гар набошад гӯ мабош
رحم در شمشیر قاتل گر نباشد گو مباش
Мӯр аз дард талаб оварад болу пари бурун
مور از درد طلب آورد بال و پر برون
Ҷониби мо ёри моил гар набошад гӯ мабош
جانب ما یار مایل گر نباشد گو مباش
намерасад эҳсон ба ҳаркаси қобил эҳсон шавад
می‌رسد احسان به هرکس قابل احسان شود
Тангдастонро васоил гар набошад гӯ мабош
تنگدستان را وسایل گر نباشد گو مباش
Дил чу шуд беишқ , ларзидан бар ӯ беҳосил аст
دل چو شد بی‌عشق، لرزیدن بر او بی‌حاصل است
Дар бағали ин фарди ботил гар набошад гӯ мабош
در بغل این فرد باطل گر نباشد گو مباش
Садҳазорони пардаи шарми ишқ сомон ме диҳад
صدهزاران پرده شرم عشق سامان می‌دهد
Бар рухи дилдори ҳоил гар набошад гӯ мабош
بر رخ دلدار حایل گر نباشد گو مباش
Нест соиби олами имкон ба ҷузи мавҷи сароб
نیست صائب عالم امکان به جز موج سراب
Дар назари ин нақши ботил гар набошад гӯ мабош
در نظر این نقش باطل گر نباشد گو مباش