Чеҳраи заррин чу бошад махзани зари гўмбош

چهره زرین چو باشد مخزن زر گومباش

Ҳаст чун сади рамақи сади Сикандар гӯ мабош

هست چون سد رمق سد سکندر گو مباش

Азхшни пӯшӣ чаҳ парвои орифи дили зиндаро ?

ازخشن پوشی چه پروا عارف دل زنده را؟

Пушти ин ойӣнаи равшани гуҳари зари гўмбош

پشت این آیینه روشن گهر زر گومباش

Дар гулистон бепар ва болӣаст ташрифи висол

در گلستان بی پر و بالی است تشریف وصال

Булбулонро қӯти парвоз дар пургӯ мабош

بلبلان را قوت پرواز در پرگو مباش

Бо дили равшани чароғ рӯз бошад офтоб

با دل روشن چراغ روز باشد آفتاب

Дрбсоти осмони хуршед анўргў мабош

دربساط آسمان خورشید انورگو مباش

Содаи лавҳии хори пероҳани шуморади нақш ро

ساده لوحی خار پیراهن شمارد نقش را

Хонаи ойӣнаи равшани мусаввир гӯ мабош

خانه آیینه روشن مصور گو مباش

Ҳиммат олӣаст мустағнии азин дунёии пуч

همت عالی است مستغنی ازین دنیای پوچ

Байзаи анқои ҳумои родри таҳ пургӯ мабош

بیضه عنقا هما رادر ته پرگو مباش

Аз гули абрӣ чаҳ шавкат мефазояд баҳр ро

از گل ابری چه شوکت می فزاید بحر را

Дил чу шуд аз ишқи пурхӯни дидатар гӯ мабош

دل چو شد از عشق پرخون دیده تر گو مباش

Ғунча хусбон рочў ҳаст аз косаи зонуи шароб

غنچه خسبان راچو هست از کاسه زانو شراب

Бодаи гулранг дар миноу соғар гӯ мабош

باده گلرنگ در مینا و ساغر گو مباش

Чун хўдороёни дунёи харҷи чашм бад шаванд

چون خودآرایان دنیا خرج چشم بد شوند

Ҷомау дастори морои барсар ва баргӯ мабош

جامه و دستار مارا برسر و برگو مباش

Ман ки соиби лаъли созами сангро азхўни дил

من که صائب لعل سازم سنگ را ازخون دل

Дар замин чун танги чашмони ганҷи гавҳар гӯ мабош

در زمین چون تنگ چشمان گنج گوهر گو مباش