Ҳаркии вақти субҳи дрсоғр шаробӣ несташ
هرکه وقت صبح درساغر شرابی نیستش
Азсиаҳи рӯзӣ ба тлъ офтобӣ несташ
ازسیه روزی به طلع آفتابی نیستش
Дил ба дастовар ки май дар соғараш хӯн ме шавад
دل به دست آور که می در ساغرش خون می شود
Бодаи паймое ки бротш кабобӣ несташ
باده پیمایی که برآتش کبابی نیستش
Гӯшаи абрӯӣ ӯ пайваста бошад дарназар
گوشه ابروی او پیوسته باشد درنظر
Чун маи нави ҷилваи по дар рикобӣ несташ
چون مه نو جلوه پا در رکابی نیستش
Боди паймое ки дарёи ронмии орад ба чашм
باد پیمایی که دریا رانمی آرد به چشم
Пеши равшани гавҳарони умр ҳубобӣ несташ
پیش روشن گوهران عمر حبابی نیستش
Ҳарки чун қамарии сарафрозӣ тамаъ дорад зи сарв
هرکه چون قمری سرافرازی طمع دارد ز سرو
Ба зи тавқи бандагии молик рқобӣ несташ
به ز طوق بندگی مالک رقابی نیستش
Бештар дар роҳ мемонанд хоби олӯдагон
بیشتر در راه میمانند خواب آلودگان
Хоб дар манзил кунад он кас ки хобӣ несташ
خواب در منزل کند آن کس که خوابی نیستش
Бар нингизди зи хоби ғифлаташи тӯфони Нӯҳ
بر نینگیزد ز خواب غفلتش طوفان نوح
Ҳарки аз ашки пушаймонӣ гулоб несташ
هرکه از اشک پشیمانی گلاب نیستش
Азхмори бодаи доим зрдрўиӣ ме кашад
ازخمار باده دایم زردرویی می کشد
Ҳаркии дрсоғри зхўни дил шаробӣ несташ
هرکه درساغر زخون دل شرابی نیستش
намедиҳад хори маломати кӯча , ҳар ҷо бугзарад
می دهد خار ملامت کوچه،هر جا بگذرد
Ҳарки аз асбоби дунёи ришта тобӣ несташ
هرکه از اسباب دنیا رشته تابی نیستش
Сарв азон дар чори мавсими тоза рӯй ва хуррам аст
سرو ازان در چار موسم تازه روی و خرم است
Каз туҳидастӣ ба дили бим ҳисобӣ несташ
کز تهیدستی به دل بیم حسابی نیستش
Ҳаркии паҳлуи барадами шамшери натавонади ниҳод
هرکه پهلو بردم شمشیر نتواند نهاد
Дар раги ҷони ҳамчуи ҷавҳари печ втобӣ несташ
در رگ جان همچو جوهر پیچ وتابی نیستش
намекунад бе обрӯеи зиндагии роногўор
می کند بی آبرویی زندگی راناگوار
Хӯни худ ромӣ хӯрд теғӣ ки обӣ несташ
خون خود رامی خورد تیغی که آبی نیستش
Аз адаб давраст соиби маъзирати рўзсؤол
از ادب دورست صائب معذرت روزسؤال
Вақти он каси хуш ки ҷузи хиҷлат ҷавобӣ несташ
وقت آن کس خوش که جز خجلت جوابی نیستش