Хира месозад назарро дар қабои симини буриш

خیره می سازد نظر را در قبا سیمین برش

Май намояд дар садафи худ роФрўғи гавҳараш

می نماید در صدف خود رافروغ گوهرش

Бо вуҷӯди хати изораш сода меояд ба чашм

با وجود خط عذارش ساده می آید به چشم

Дар сафои мастур чун ойӣна бошад ҷавҳараш

در صفا مستور چون آیینه باشد جوهرش

Ханда мегардад табассум , лафз маънӣ ме шавад

خنده می گردد تبسم، لفظ معنی می شود

То бурун май оидози танги лаб чун шукраш

تا برون می آیداز تنگ لب چون شکرش

Сурх медорад ба силӣ рӯй моҳи Миср ро

سرخ می دارد به سیلی روی ماه مصر را

Кӯтаҳи андешӣ ки резади барги гули дрбстрш

کوته اندیشی که ریزد برگ گل دربسترش

намекунад парвонаро хомаши зи ҳарфи хўнбҳо

می کند پروانه را خامش ز حرف خونبها

Серумаи дунболаи дори шамъи азхокстрш

سرمه دنباله دار شمع ازخاکسترش

Ҳарки аз ҳмсҳбтон дорад май гулгуни дареғ

هرکه از همصحبتان دارد می گلگون دریغ

Мешавад чун лолаи хӯни мурда , медар соғараш

میشود چون لاله خون مرده، میدر ساغرش

Киштии ҳаркаси дарин дарёӣ пуршӯраш фитод

کشتی هرکس درین دریای پرشورش فتاد

Нест фарқии дармиёни бодбону лангараш

نیست فرقی درمیان بادبان و لنگرش

Азхти таслим ҳаркас мекунад гарданкашӣ

ازخط تسلیم هرکس می کند گردنکشی

Гӯии чавгон ҳаводис мекунад даврони сараш

گوی چوگان حوادث می کند دوران سرش

Дил буд дрсинаҳаш доим ба мӯи овехта

دل بود درسینه اش دایم به مو آویخته

Ҳарки аз тори нафас шероза дорад дафтараш

هرکه از تار نفس شیرازه دارد دفترش

Ҳар сабки мағзӣ ки ӣнҷои гардан афрозӣ кунад

هر سبک مغزی که اینجا گردن افرازی کند

Дар қиёмати азгрибон барнаме ояд сараш

در قیامت ازگریبان برنمی آید سرش

Дар гулистон беПеру болӣаст соиби барги айш

در گلستان بی پرو بالی است صائب برگ عیش

Вои брмрғӣ ки резад дар қафаси болу париш

وای برمرغی که ریزد در قفس بال و پرش