Гуҳи даруни хирқа гоҳе дркФн ме ҷӯямаш

گه درون خرقه گاهی درکفن می‌جویمش

ӯ даруни ҷон ва ман дар перҳан ме ҷӯямаш

او درون جان و من در پیرهن می‌جویمش

ӯ даруни хилвати андешаи гарм суҳбат аст

او درون خلوت اندیشه گرم صحبت است

Ман чароғи дил ба каф , дар анҷуман ме ҷӯямаш

من چراغِ دل به کف، در انجمن می‌جویمش

Он парии рӯи ҳамчуи ҳасани худ ғариб афтода аст

آن پری‌رو همچو حسن خود غریب افتاده است

Ман сафари нокарда дар хок ватан ме ҷӯямаш

من سفر ناکرده در خاکِ وطن می‌جویمش

Нави гулӣ каз пардаи дили по бурун наниҳода аст

نو گلی کز پردهٔ دل پا برون ننهاده است

Бо чароғи шабнам аз саҳн чаман ме ҷӯямаш

با چراغِ شبنم از صحن چمن می‌جویمش

Хотами иқбол дар дасти сулаймон дил аст

خاتم اقبال در دست سلیمانِ دل است

Аз парешони хотирии ман з аҳриман ме ҷӯямаш

از پریشان خاطری من ز اهرمن می‌جویمش

Ломакон тангаст бар ҷавлони он мишкӣни ғизол

لامکان تنگ است بر جولان آن مشکین غزال

Шӯхи чашмии байн ки дар ноф хутан ме ҷӯямаш

شوخ چشمی بین که در‌ نافِ خُتن می‌جویمش

Гарчи медонам ба гули хуршедро натавон наҳуфт

گرچه می‌دانم به گِل خورشید را نتوان نهفت

Ҳамчунон дар мушти хок хештан ме ҷӯямаш

همچنان در مشت خاکِ خویشتن می‌جویمش

Чарх бо сад дидаи бинои нишон ӯ наёфт

چرخ با صد دیدهٔ بینا نشان او نیافت

Ман ба чашми бастаи дарбят алҳзн ме ҷӯямаш

من به چشم بسته دربیت‌الحزن می‌جویمش

Май пурд дар орзӯӣ диданаши чашми Суҳайл

می پرد در آرزوی دیدنش چشمِ سهیل

Он ақиқиро ки ман андар Яман ме ҷӯямаш

آن عقیقی را که من اندر یمن می‌جویمش

Бо сияҳи рӯзон сиррӣ дорад маи шабгард ӯ

با سیه روزان سری دارد مهِ شبگرد او

намешавам борӣк , дар зулф сухан ме ҷӯямаш

می شوم باریک، در زلف سخن می‌جویمش

Лолаи рухсорӣ ки ҷинати ташна дидор ӯст

لاله رخساری که جنت تشنهٔ دیدار اوست

Дрҳрими ғунчаи гул перҳан ме ҷӯямаш

درحریم غنچهٔ گل پیرهن می‌جویمش

Ин ҷавоби он ғазали соиб ки вақте гуфта анд

این جواب آن غزل صائب که وقتی گفته‌اند

Сахт ноёбаст он гавҳар ки ман ме ҷӯямаш

سخت نایاب است آن گوهر که من می‌جویمش