Гар кунанд аз риштаи ҷонҳо зиҳи пероҳанаш

گر کنند از رشته جانها زه پیراهنش

Аз латофат ранг гирданд баёзи гарданаш

از لطافت رنگ گرداند بیاض گردنش

Давр бош шармро нозам ки бо он хирагӣ

دور باش شرم را نازم که با آن خیرگی

Даст холӣ меравад беруни насим аз гулшанаш

دست خالی می رود بیرون نسیم از گلشنش

Он ки бо теғ тағофул мекашад сайди ҳарам

آن که با تیغ تغافل می کشد صید حرم

Кӣ ба хӯн чун манӣ олӯда гардад доманаш ?

کی به خون چون منی آلوده گردد دامنش؟

Хонае каз рӯй отшнок ӯ равшан шавад

خانه ای کز روی آتشناک او روشن شود

Тоқёмт май ҷаҳди оташи зи чашми равзанаш

تاقیامت می جهد آتش ز چشم روزنش

Коса дарюза созад дидаи ёқӯб ро

کاسه دریوزه سازد دیده یعقوب را

Моҳи канъон дар ҳавои накҳати пероҳанаш

ماه کنعان در هوای نکهت پیراهنش

Чашми шӯхи оҳӯон дар парда натавонад парид

چشم شوخ آهوان در پرده نتواند پرید

Чун каманд андоз гардад ғамзаи сидоФкнш

چون کمند انداز گردد غمزه صیدافکنش

Тоҷир канъон надорад соиби ин сомони ҳасан

تاجر کنعان ندارد صائب این سامان حسن

Гули яке аз хӯша чинонаст гирди хирманаш

گل یکی از خوشه چینان است گرد خرمنش