Хӯни могар сабаби чеҳра оласт туро

خون ما گر سبب چهره آل است ترا

Дар қадаҳи рез ки чун шер ҳалоласт туро

در قدح ریز که چون شیر حلال است ترا

Бар мадор аз сари мо соя ки чун меҳри баланд

بر مدار از سر ما سایه که چون مهر بلند

Соя чун кам шавад , оғоз заволаст туро

سایه چون کم شود، آغاز زوال است ترا

Хок дар дидаи ойӣнаи худбинии зан

خاک در دیده آیینه خودبینی زن

То бадоне ки чаҳ миқдор ҷамоласт туро

تا بدانی که چه مقدار جمال است ترا

Ҷавҳар аз софии ойӣнаи ҳиҷоби ту шуда аст

جوهر از صافی آیینه حجاب تو شده است

эй ки аз ҳасан , назар бар хат ва холаст туро

ای که از حسن، نظر بر خط و خال است ترا

Безабонӣ накунад оби гуҳарро хаси пӯш

بی زبانی نکند آب گهر را خس پوش

намешавад зоҳир агар зон ки камоласт туро

می شود ظاهر اگر زان که کمال است ترا

Хами чавгони турои гӯй саодат нақдаст

خم چوگان ترا گوی سعادت نقدست

Сари андеша агар дар таҳ боласт туро

سر اندیشه اگر در ته بال است ترا

Нест ҷузи хашм ва ту аз ҷаҳл бурун ме фиканӣ

نیست جز خشم و تو از جهل برون می فکنی

Луқмаи талхи намое ки ҳалоласт туро

لقمه تلخ نمایی که حلال است ترا

Чун лаби косаи дарюзаи зи кӯтаҳи назарӣ

چون لب کاسه دریوزه ز کوته نظری

Ҳосил аз нутқи ҳамин ҳарф саволаст туро

حاصل از نطق همین حرف سؤال است ترا

Аз тавозуъи қад хам гашта худ рост кунӣ

از تواضع قد خم گشته خود راست کنی

Гар таманнои тамомӣ чу ҳилоласт туро

گر تمنای تمامی چو هلال است ترا

Дар гузари соиб аз асбоб , каз ин ибратгоҳ

در گذر صائب از اسباب، کز این عبرتگاه

Ҳар чаҳ бо худ натавон барад , ваболаст туро

هر چه با خود نتوان برد، وبال است ترا