намекунад бртни гаронӣ срчў меуфтад зи ҷӯш

می کند برتن گرانی سرچو می افتد ز جوش

Чун сбўхолӣ шуд азмии бор май грддбаҳи дӯш

چون سبوخالی شد ازمی بار می گرددبه دوش

Суҳбати ишроқи ротиғи забон даркор нест

صحبت اشراق راتیغ زبان درکار نیست

Субҳ чун гардид равшан шамъ мегардад хамӯш

صبح چون گردید روشن شمع می گردد خموش

намешавад дасти навозиши боиси ороми дил

می شود دست نوازش باعث آرام دل

Хишт агар монеъ тавонад шуд хам майро зи ҷӯш

خشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش

Дар сухани лаби ҷилваи захм намоён ме кунад

در سخن لب جلوه زخم نمایان می کند

намешавад теғи дӯдам ҳаргоҳ мегардад хамӯш

می شود تیغ دودم هرگاه می گردد خموش

Субҳ огоҳӣ шавад гуфтам мромўии сифед

صبح آگاهی شود گفتم مراموی سفید

Пардаи дигар фузун шуд бргрониҳои гӯш

پرده دیگر فزون شد برگرانیهای گوش

Бозӣ ҷинат махӯр , каз баҳри ибрати бас буд

بازی جنت مخور، کز بهر عبرت بس بود

Ончӣ одам дид азон гандум намой ҷӯи фуруш

آنچه آدم دید ازان گندم نمای جو فروش

Шӯриш ишқаст дрФрҳод аз маҷнӯни зиёд

شورش عشق است درفرهاد از مجنون زیاد

Сайл дар кҳсори соиб бештар дорад хурӯш

سیل در کهسار صائب بیشتر دارد خروش