Дар ғарибии тоба чанд аФтдксии азёдхўиш ?

در غریبی تابه چند افتدکسی ازیادخویش؟

Кӯи ҷунунӣ то барорам гирд аз бунёди хеш

کو جنونی تا برآرم گرد از بنیاد خویش

Ғифлати сайёд аз нахҷӣри айн раҳмат аст

غفلت صیاد از نخجیر عین رحمت است

Вой бар сайдӣ ки ғофили грддози сайёди хеш

وای بر صیدی که غافل گردداز صیاد خویش

Шикваи морои азҳрими васл давр андохта аст

شکوه مارا ازحریم وصل دور انداخته است

Ҳалқа дар берун дармондааст азФрёди хеш

حلقه در بیرون درمانده است ازفریاد خویش

Ҷӯии шери азснг овардани аҷаби тифлона буд

جوی شیر ازسنگ آوردن عجب طفلانه بود

Бетаъаммул кунад кардам тешаи фӯлоди хеш

بی تأمل کند کردم تیشه فولاد خویش

Чун хаданги оҳ , баргаштан намедонам ки чист

چون خدنگ آه، برگشتن نمی دانم که چیست

Дарчии соъати баради ёд ӯ марои азёди хеш ?

درچه ساعت برد یاد او مرا ازیاد خویش؟

Калаки соиби рочаҳи лиззати азсФири худ буд ?

کلک صائب راچه لذت ازصفیر خود بود؟

Андалеби маст бебаҳрааст азФрёди хеш

عندلیب مست بی بهره است ازفریاد خویش