Ҷавҳар зотӣ намехоҳад зи каси эксири хеш

جوهر ذاتی نمی خواهد ز کس اکسیر خویش

Гавҳар аз гирд ятемӣ мекунад таъмири хеш

گوهر از گرد یتیمی می کند تعمیر خویش

Косаи фағфури робри фарқи хоқони бишиканад

کاسه فغفور رابر فرق خاقان بشکند

Ҳаркиро бошад вале неъмати зи чашми сайри хеш

هرکه را باشد ولی نعمت ز چشم سیر خویش

Печу тоби биқрории риштаи ҷон ман аст

پیچ و تاب بیقراری رشته جان من است

Май барам чун оби ҳрҷомии рӯми занҷири хеш

می برم چون آب هرجامی روم زنجیر خویش

Оҳӯони нози саги Лайлӣ ба маҷнӯн ме кунанд

آهوان ناز سگ لیلی به مجنون می کنند

Ишқ дар ҳар ҷо ки бошад мекунад таъсири хеш

عشق در هر جا که باشد می کند تأثیر خویش

Захми ман аз грдхҷлти рахна девор шуд

زخم من از گردخجلت رخنه دیوار شد

ӣнқадар ғофил набошад буд аз нахҷӣри хеш

اینقدر غافل نباشد بود از نخجیر خویش

Май баради ранг аз рухи ёқӯти хӯни гарми мо

می برد رنگ از رخ یاقوت خون گرم ما

Раҳм кун эй сангдили брҷўҳри шамшери хеш

رحم کن ای سنگدل برجوهر شمشیر خویش

Дар рикоб сайл натавонӣ шудани восил ба баҳр

در رکاب سیل نتوانی شدن واصل به بحر

То нашаве дасти рағбати соиб аз таъмири хеш

تا نشویی دست رغبت صائب از تعمیر خویش