Ҳар ки мекӯшад ба таъмири тани вайрони хеш
هر که می کوشد به تعمیر تن ویران خویش
Гули з ғифлат мезанад бар рахнаи зиндони хеш
گل ز غفلت می زند بر رخنه زندان خویش
Содаи лавҳӣ каз давои ангез шаҳват ме кунад
ساده لوحی کز دوا انگیز شهوت می کند
Мекунад бедори душмани ро баи қасди ҷони хеш
میکند بیدار دشمن رابه قصد جان خویش
Дар ҳинои бандади зи ғифлати пой хоб олуд ро
در حنا بندد ز غفلت پای خواب آلود را
Ҳарки дорад саъй дар рангини дукони хеш
هرکه دارد سعی در رنگین دکان خویش
намешавад ганҷинаи гавҳари ҳарими сина аш
می شود گنجینه گوهر حریم سینه اش
намекашад чун кӯҳи ҳаркаси пой дар домони хеш
می کشد چون کوه هرکس پای در دامان خویش
Хизри раҳ гум кардае ҳаргизи дарин водӣ нашуд
خضر ره گم کرده ای هرگز درین وادی نشد
Чун ҷарас дорам дилии сад чок аз фиғони хеш
چون جرس دارم دلی صد چاک از فغان خویش
Дардро дармон кунад дандон фишурдан бар ҷигар
درد را درمان کند دندان فشردن بر جگر
Аз табибон чанд ҷуст ва ҷӯ кунӣ дармони хеш ?
از طبیبان چند جست و جو کنی درمان خویش؟
Аз дилам шуд хорхори шодмонӣ реша кун
از دلم شد خارخار شادمانی ریشه کن
Ғунча то зад ғӯта дар хӯни азлби хандони хеш
غنچه تا زد غوطه در خون ازلب خندان خویش
Чун накардӣ рости кори худ ба қад чун синон
چون نکردی راست کار خود به قد چون سنان
Гӯйӣ аз майдони бабри боқад чун чавгони хеш
گویی از میدان ببر باقد چون چوگان خویش
Дасти ҷуръати хӯни ноҳақро баланд афтода аст
دست جرأت خون ناحق را بلند افتاده است
Қотили мо ҷамъ месозад абаси домони хеш
قاتل ما جمع می سازد عبث دامان خویش
ИўсФстонаст олами брнзри пӯшидагон
یوسفستان است عالم برنظر پوشیدگان
Дар биҳишт афтодаам аз дидаи ҳайрони хеш
در بهشت افتاده ام از دیده حیران خویش
Сидқи пешовар ки субҳи содиқ аз сидқи талаб
صدق پیش آور که صبح صادق از صدق طلب
Аз танури сарди оради гарми беруни нони хеш
از تنور سرد آرد گرم بیرون نان خویش
Ҷамъ созад барги айши азбҳри тороҷи хазон
جمع سازد برگ عیش ازبهر تاراج خزان
Дар баҳори он кас ки май бандади дарбастони хеш
در بهار آن کس که می بندد دربستان خویش
То зуннори чораи ҷӯён бениёзам сохта аст
تا زنار چاره جویان بی نیازم ساخته است
Нозъисӣ май кашами аздрд бе дармони хеш
نازعیسی می کشم ازدرد بی درمان خویش
Чун шарари соиби нисори оташини рӯеи намо
چون شرر صائب نثار آتشین رویی نما
Дар гиреҳ то чанд хоҳии басти нақди ҷони хеш ?
در گره تا چند خواهی بست نقد جان خویش ؟