Яке сад шуд зи хати кайфияти чашми гронхўобш

یکی صد شد ز خط کیفیت چشم گرانخوابش

Магар хат мекунад биҳўшдорўи дармеи нобаш ?

مگر خط می کند بیهوشدارو درمی نابش ؟

Куҷои тоби нигоҳ гарм дорад сояи прўрдӣ

کجا تاب نگاه گرم دارد سایه پروردی

Ки гардад офтобии чеҳра аз гулгашти маҳтобаш

که گردد آفتابی چهره از گلگشت مهتابش

Чаҳ парво дорад аз фарёди мазлӯмони сияҳи чашмӣ

چه پروا دارد از فریاد مظلومان سیه چشمی

Ки мижгон чун раг сангаст аз сангинии хобаш

که مژگان چون رگ سنگ است از سنگینی خوابش

Риёе чун нагардад тоъати зоҳид дар он масҷид

ریایی چون نگردد طاعت زاهد در آن مسجد

Ки бошад азхдо дар халқи доим рӯй миҳробаш

که باشد ازخدا در خلق دایم روی محرابش

Тавонгар аз нишоти фарбеҳӣ дар худ наме гунҷад

توانگر از نشاط فربهی در خود نمی گنجد

Азин ғофил ки ҳам паҳлавӣ чарб ӯст қассобаш

ازین غافل که هم پهلوی چرب اوست قصابش

Дарин дарёи кадомин сайли ҷӯш худнамое зад ?

درین دریا کدامین سیل جوش خودنمایی زد؟

Ки меҳри хомшии брлб назд дарёи зи гирдобаш

که مهر خامشی برلب نزد دریا ز گردابش

Буд як чашма аз кайфияти саршори ҳасан ӯ

بود یک چشمه از کیفیت سرشار حسن او

Ки соғар барнаме гардад тиҳӣ аз лаъли серобаш

که ساغر برنمی گردد تهی از لعل سیرابش

зи хӯн хӯрдан надорад чашм хоб олуд ӯ сирӣ

ز خون خوردن ندارد چشم خواب آلود او سیری

Чаҳ серобӣ диҳад обӣ ки нӯшади ташнаи дрхўобш ?

چه سیرابی دهد آبی که نوشد تشنه درخوابش؟

Машав олӯдаи дунё ва лиззатҳои ӯ соиб

مشو آلوده دنیا و لذتهای او صائب

Ки дорад дарди ғами дрчошнӣ , соф май нобаш

که دارد درد غم درچاشنی، صاف می نابش