Сухан дорад ба оби зиндагии лаъли гуҳари бориш

سخن دارد به آب زندگی لعل گهر بارش

Забони бозӣ ба кокул мекунад мижгони хунхораш

زبان بازی به کاکل می کند مژگان خونخوارش

Арақро рӯй отшнок ӯ дар парда май сӯзад

عرق را روی آتشناک او در پرده می سوزد

з истиғно намеҷӯшад ба шабнами хӯни гулзораш

ز استغنا نمی جوشد به شبنم خون گلزارش

Агар чун бӯсаи ҳарфи талх ӯ ширин буд , шояд

اگر چون بوسه حرف تلخ او شیرین بود، شاید

Ки дар танги шукри шабҳо ба рӯз оварда гуфтораш

که در تنگ شکر شبها به روز آورده گفتارش

Агар чаҳ Кебеки хўшрФтори миннат брзмин дорад

اگر چه کبک خوشرفتار منت برزمین دارد

Ба теғи кӯҳи худро мезанад азшрми рафтораш

به تیغ کوه خود را می زند ازشرم رفتارش

Шуморади теғи заҳролӯди сарви бӯстонӣ ро

شمارد تیغ زهرآلود سرو بوستانی را

Агар қамарӣ кунад назораи нахли шукри бориш

اگر قمری کند نظاره نخل شکر بارش

( аҷаб дорам ба фикри кор бепргормн уфтад

(عجب دارم به فکر کار بی پرگارمن افتد

Ки ғайри аздлбрии садои кордоради чашми пуркораш )

که غیر ازدلبری صدا کاردارد چشم پرکارش)

Маро саргашта дорад гирди олами оби рафторӣ

مرا سرگشته دارد گرد عالم آب رفتاری

Ки натавон азлтоФт дид дар ойӣнаи рухсораш

که نتوان ازلطافت دید در آیینه رخسارش

Зчшми бади худои ин боғу бустон ронгаҳ дорад !

زچشم بد خدا این باغ و بستان رانگه دارد!

Ки пинҳонаст дргли тобаи гардани хори девораш

که پنهان است درگل تابه گردن خار دیوارش

Навосанҷӣ ки гулбуни гӯши брФрёд ӯ бошад

نوا سنجی که گلبن گوش برفریاد او باشد

Шавад чун пистаи хандон дар ҳарими байзаи минқораш

شود چون پسته خندان در حریم بیضه منقارش

з бе баррагии зи кунҷи ошёни сари барнамеи орад

ز بی برگی ز کنج آشیان سر برنمی آرد

Агар чаҳ андалебӣ нест чун соиб ба гулзораш

اگر چه عندلیبی نیست چون صائب به گلزارش