Шкорондози сайёдӣ ки ман ҳастам назари бозаш

شکارانداز صیادی که من هستم نظر بازش

з гироӣ наризад хӯни сайд аз чнгли бозаш

ز گیرایی نریزد خون صید از چنگل بازش

Ба сад бе тобии Юсуфи зи хилват май дӯди берун

به صد بی تابی یوسف ز خلوت می دود بیرون

Агар дар хона ойӣна гардад акси дмсозш

اگر در خانه آیینه گردد عکس دمسازش

зи роҳи об чун дуздони рўдсрўи чамани берун

ز راه آب چون دزدان رودسرو چمن بیرون

Ба ҳар гулшан ки гардад ҷилвагар сарви сарафрозаш

به هر گلشن که گردد جلوه گر سرو سرافرازش

Худо аз офати наздикии ин раҳро нигаҳ дорад

خدا از آفت نزدیکی این ره را نگه دارد

Ки ман кайфият анҷом меёбам зи оғозаш

که من کیفیت انجام می یابم ز آغازش

Машав навмед аз лутфаш ба хориҳо ки партав ро

مشو نومید از لطفش به خواری ها که پرتو را

Ба хок ар афканди хуршед , бо худ май баради бозаш

به خاک ار افکند خورشید،با خود می برد بازش

Агар сад бор бархезад , ҳамон бар хок биншинад

اگر صد بار برخیزد، همان بر خاک بنشیند

Ба боли дигарон ҳаркас буд чун тири парвозаш

به بال دیگران هرکس بود چون تیر پروازش

Магари мижгони гирояши Аннан дорӣ кунад , варна

مگر مژگان گیرایش عنان داری کند، ورنه

Нигаҳ май лғзд аз рухсораи ойӣнаи пардозиш

نگه می لغزد از رخساره آیینه پردازش

Сар савдо надорад бенёзиҳоӣ ӯ соиб

سر سودا ندارد بی نیازیهای او صائب

Вагарна май фурушами ман ду олами ро баи як нозаш

وگرنه می فروشم من دو عالم رابه یک نازش