Агар сайдии баради ҷон аз нигоҳ новак андозаш

اگر صیدی برد جان از نگاه ناوک اندازش

Ба як андоз оради даракманди хеши овозаш

به یک انداز آرد درکمند خویش آوازش

Бути хуши нағмаи ман қадари ошиқ ронмӣ донад

بت خوش نغمه من قدر عاشق رانمی داند

Ки дорад андалеби хонаи зории ҳамчуи овозаш

که دارد عندلیب خانه زاری همچو آوازش

Ба шукри хандаи он лаб чрооимон наёрад гул ?

به شکر خنده آن لب چراایمان نیارد گل؟

Ки парвардааст умрии даркинории хеши эъҷозаш

که پرورده است عمری درکنار خویش اعجازش

Чаҳ икрнгӣаст бо ҳам ишқи ъолмсўзи вотш ро

چه یکرنگی است با هم عشق عالمسوز وآتش را

Ки расвотар шавад аз пардаи пӯшии хурдаи розаш

که رسواتر شود از پرده پوشی خرده رازش

Ба доми зулфи кофари кеши аўсоӣби ман он мурғам

به دام زلف کافر کیش اوصائب من آن مرغم

Ки аз завқи гирифтории з хотир рафт парвозаш

که از ذوق گرفتاری ز خاطر رفت پروازش