Чаҳ май пурсӣ зи аҳволи шарори моу парвозаш

چه می پرسی ز احوال شرار ما و پروازش

Ки дар як нуқта тай шуд ҷилваи анҷому оғозаш

که در یک نقطه طی شد جلوه انجام و آغازش

Азон чун меҳр тобонаст ҳасанаш аз заволи эмин

ازان چون مهر تابان است حسنش از زوال ایمن

Ки лғзди пои хати азчҳраҳи ойӣнаи пардозиш

که لغزد پای خط ازچهره آیینه پردازش

Ба ҷои сабзагар субҳи қиёмат аз замини равед

به جای سبزه گر صبح قیامت از زمین روید

зи тамкини зерипоӣ худ набинад ҳасани таннозаш

ز تمکین زیرپای خود نبیند حسن طنازش

Чу мижгон ҳар ду олами ро баи ҳам афканд аз шухӣ

چو مژگان هر دو عالم رابه هم افکند از شوخی

Ҳамон нохун занад бар икдгри чашми схнсозш

همان ناخن زند بر یکدگر چشم سخنسازش

Парешон гар шавад аҷзои маҷлис ҷамъ кун дил ро

پریشان گر شود اجزای مجلس جمع کن دل را

Ки мутриб мекунад шерозаи боз аз риштаи созиш

که مطرب می کند شیرازه باز از رشته سازش

Яке бошад хати озодӣу парвонаи куштан

یکی باشد خط آزادی و پروانه کشتن

Қафаси афтодаи мурғӣ рака рафт аз ёди парвозаш

قفس افتاده مرغی راکه رفت از یاد پروازش

Чаҳ гул чӣанд канори мо зшмъи нозуки андомӣ

چه گل چیند کنار ما زشمع نازک اندامی

Ки аз болу пар парвона бошад заҳмати газаш

که از بال و پر پروانه باشد زحمت گازش

Дарин як қатраи хӯни рози ишқаш ронгаҳ дорам ?

درین یک قطره خون راز عشقش رانگه دارم؟

Ки танагӣ мекунад ин на садаф бар гавҳари розаш

که تنگی می کند این نه صدف بر گوهر رازش

Магар дрхўоб бинад васли гул , кӯтоҳи парвозӣ

مگر درخواب بیند وصل گل، کوتاه پروازی

Ки ҳам дар ошёни худ буд чун чашм , парвозаш

که هم در آشیان خود بود چون چشم، پروازش

Лабаши роҳи сухан бастааст бар ошиқ , вале дорад

لبش راه سخن بسته است بر عاشق، ولی دارد

з ҳар мижгони забонӣ дар даҳани чашми схнсозш

ز هر مژگان زبانی در دهن چشم سخنسازش

Чаҳ хоҳад шуд саранҷоми дили мумин ман соиб ?

چه خواهد شد سرانجام دل مومین من صائب؟

Ки хорои сина Кебекаст пеши чнгли бозаш

که خارا سینه کبک است پیش چنگل بازش