Ба хатаст ин намоён гашта аз тарафи биногвашаш

به خط است این نمایان گشته از طرف بناگوشش

Ки шуд гирди ятемии сояи афкани дргўшш

که شد گرد یتیمی سایه افکن درگوشش

зи табли бози гашти ҳашари ҳушаш барнаме гардад

ز طبل باز گشت حشر هوشش برنمی گردد

Май ошомӣ ки созад гардиши чашми ту мадҳушаш

می آشامی که سازد گردش چشم تو مدهوشش

Дар он маҳфил ки шамъи он рӯй ҳайрат офарин бошад

در آن محفل که شمع آن روی حیرت آفرین باشد

Сапанд аз ҷои худ бархестан гардад фаромӯшаш

سپند از جای خود برخاستن گردد فراموشش

Баҳр кас бигузарӣ чун шамъ бо он қомати раъно

بهر کس بگذری چون شمع با آن قامت رعنا

намеояд ба ҳам то ҳашар чун миҳроби оғӯшаш

نمی آید به هم تا حشر چون محراب آغوشش

Кадомин қалбро аз ҷилваи мастона барҳам зад ?

کدامین قلب را از جلوه مستانه برهم زد؟

Ки кокул мекашад дасти навозиши бози брдўшш

که کاکل می کشد دست نوازش باز بردوشش

Ба ҳарфи ошиқи саргашта аз тамкини напардозад

به حرف عاشق سرگشته از تمکین نپردازد

Магари қуллоби хати ин пунбаи беруни орад аз гӯшаш

مگر قلاب خط این پنبه بیرون آرد از گوشش

Касе каз ҷилваи мастонаи аўбӣ хабар гардад

کسی کز جلوه مستانه اوبی خبر گردد

Ба девон қиёмат оваранд аз хоки бодўшш

به دیوان قیامت آورند از خاک بادوشش

Сабоҳат беш азин дар машриқ имкон наме бошад

صباحت بیش ازین در مشرق امکان نمی باشد

Ки аз об гуҳар шуд бе сафои ширини биногвашаш

که از آب گهر شد بی صفا شیرین بناگوشش

Айёри гуфтугӯӣ ӯ намедонам , ҳамин донам

عیار گفتگوی او نمی دانم ،همین دانم

Ки дар фарёди оради бӯсаро лабҳои хомӯшаш

که در فریاد آرد بوسه را لبهای خاموشش

Ба тамкини хирад бетобӣ ошиқ наме созад

به تمکین خرد بی تابی عاشق نمی سازد

Ман ва он май ки хамро поикўбон мекунад ҷӯшаш

من و آن می که خم را پایکوبان می کند جوشش

зи васли он даҳан бурдор соиби коми пеш аз хат

ز وصل آن دهن بردار صائب کام پیش از خط

Ки пай гум мекунад дар даври хати сарчашмаи нӯшаш

که پی گم می کند در دور خط سرچشمه نوشش