Толеъии кӯ , ки кашами маст дар оғӯши туро ?

طالعی کو، که کشم مست در آغوش ترا؟

Бӯса тороҷ кунам зон лаб май нӯши туро

بوسه تاراج کنم زان لب می نوش ترا

Аз пару боли призоди хуши оиндтрст

از پر و بال پریزاد خوش آیندترست

Ҷилваи зулфи парешон ба бару дӯши туро

جلوه زلف پریشان به بر و دوش ترا

Лаб мегаван натавонист туро кардани маст

لب میگون نتوانست ترا کردن مست

Нест мумкин май лаълии барад аз ҳуши туро

نیست ممکن می لعلی برد از هوش ترا

Хоҳад аз чашмаи хуршеди баровардани гирд

خواهد از چشمه خورشید برآوردن گرد

Гар чунин хати дамад аз субҳи биногваши туро

گر چنین خط دمد از صبح بناگوش ترا

Нест лозими лаби нозук ба сухан ранҷа кунӣ

نیست لازم لب نازک به سخن رنجه کنی

Чашм гуёст забони лаби хомӯши туро

چشم گویاست زبان لب خاموش ترا

На чунон фасли баҳори ту буд бар сари ҷӯш

نه چنان فصل بهار تو بود بر سر جوش

Ки дами сарди хазони афканд аз ҷӯши туро

که دم سرد خزان افکند از جوش ترا

Буд мумкин ки ту бе раҳми зи ман ёд кунӣ

بود ممکن که تو بی رحم ز من یاد کنی

наметавонистам агар кард фаромӯши туро

می توانستم اگر کرد فراموش ترا

Хониш
ғзл шморҳ 494 — ъндлӣб ⬇