Чисони дил ронгаҳ дорад касе аз чашми қаттолаш ?

چسان دل رانگه دارد کسی از چشم قتالش ؟

Ки гиротар з шоҳинаст мижгони сбкболш

که گیراتر ز شاهین است مژگان سبکبالش

Нагардад чун нигоҳи халқи ҳайрони хату холаш ?

نگردد چون نگاه خلق حیران خط و خالش؟

Ки гиротар буд аз хӯни ноҳақи чеҳраи олаш

که گیراتر بود از خون ناحق چهره آلش

Азон он чеҳра зебост аз айни алкмоли эмин

ازان آن چهره زیباست از عین الکمال ایمن

Ки бротши сапанди хонаи зодии дордози холаш

که برآتش سپند خانه زادی دارداز خالش

Ҳамон дрхўоби хӯни халқи рочўни об май нӯшад

همان درخواب خون خلق راچون آب می نوشد

Ба хӯни мардумон ташнааст аз баси чашми қаттолаш

به خون مردمان تشنه است از بس چشم قتالش

зи ҳасан бемисолӣ дорам умеди ҳам оғӯшӣ

ز حسن بی مثالی دارم امید هم آغوشی

Ки нагирифтааст дар оғӯши худ ойӣнаи тимсолаш

که نگرفته است در آغوش خود آیینه تمثالش

Надидааст аз ғурури ҳасани ҳргзсоиаҳи худро

ندیده است از غرور حسن هرگزسایه خودرا

Надорад раҳми брхўд ҳар ки меуфтад ба дунболаш

ندارد رحم برخود هر که می افتد به دنبالش

Чаро парвонае мамнӯни шамъ анҷуман гардад

چرا پروانه ای ممنون شمع انجمن گردد

Ки оташ май ҷаҳд чун сангу оҳан аз Перуи болаш

که آتش می جهد چون سنگ و آهن از پرو بالش

Марои ойӣнаи рӯеи ҳамчуи партав музтариб дорад

مرا آیینه رویی همچو پرتو مضطرب دارد

Ки аз шухӣ набандад нақши дроиинаҳи тимсолаш

که از شوخی نبندد نقش درآیینه تمثالش

Зрўиш чун нигаҳ дорам нигоҳи Тифли машрабро ?

زرویش چون نگه دارم نگاه طفل مشرب را؟

Ки сад доми тмошоҳст дар ҳар донаи холаш

که صد دام تماشاهست در هر دانه خالش

намедонам куҷо мехӯрдааст он шӯх бе парво

نمی دانم کجا می خورده است آن شوخ بی پروا

Ки шарм олуд май резади арақи азчҳраҳи олаш

که شرم آلود می ریزد عرق ازچهره آلش

( намеояд ба ҳоли зи тадбири масеҳои ҳам

(نمی آید به حال ز تدبیر مسیحا هم

Касе каз гардиши чашмии дигаргуни гашти аҳволаш )

کسی کز گردش چشمی دگرگون گشت احوالش )

Надорад Зуҳраи гуфтори соиби дрқёмти ҳам

ندارد زهره گفتار صائب درقیامت هم

Назари бозӣ ки месозад шикваи ҳасани аўлолш

نظر بازی که می سازد شکوه حسن اولالش