зи гирд серума натавон дид дрчшми схндонш

ز گرد سرمه نتوان دید درچشم سخندانش

Магари ин грдрои бшкоФдозҳми тирмжгонш

مگر این گردرا بشکافدازهم تیرمژگانش

Шикваи ҳасан ӯ бедаст ва по дорад тмошоро

شکوه حسن او بی دست و پا دارد تماشارا

Азон хоб фароғат мекунад доими нигаҳбонаш

ازان خواب فراغت می کند دایم نگهبانش

зи тифлӣ гарчи пушти врўии теғ аз ҳам наме донад

ز طفلی گرچه پشت وروی تیغ از هم نمی‌داند

Саросар меравад дар синаҳо захм намойонаш

سراسر می رود در سینه ها زخم نمایانش

Ба чашми ман сияҳ карда олами росиаҳи чашмӣ

به چشم من سیه کرده عالم راسیه چشمی

Ки гирад субҳи маҳшари нусха аз чоки гиребонаш

که گیرد صبح محشر نسخه از چاک گریبانش

з беморӣ надорад чашми аўпрўои дили бурдан

ز بیماری ندارد چشم اوپروای دل بردن

Вале дар сайд длҳопнҷаҳ шераст мижгонаш

ولی در صید دلهاپنجه شیرست مژگانش

Чаҳ гул чӣанд зи рухсор ҳиҷоб олуд ӯ ошиқ ?

چه گل چیند ز رخسار حجاب آلود او عاشق ؟

Ки гулчин меравад бодаст холӣ аз гулистонаш

که گلچین می رود بادست خالی از گلستانش

Куҷо уфтад ба фикри мо асирони нози парварӣ

کجا افتد به فکر ما اسیران ناز پروری

Ки бошад Юсуфи Миср аз фаромӯшон занадонаш

که باشد یوسف مصر از فراموشان زندانش

Чаро аз даст мерафтам , чаро бемор мебудам ?

چرا از دست می رفتم،چرا بیمار می بودم؟

Агар май буд брболини ман себи занхдонаш

اگر می بود بربالین من سیب زنخدانش

Марои симини барии оташ ба хирман мезанад соиб

مرا سیمین بری آتش به خرمن می زند صائب

Ки барги гули намояди кори ахгари дргрибонш

که برگ گل نماید کار اخگر درگریبانش