Агар бояд дротш рафт аз рухсори гулгунаш

اگر باید درآتش رفت از رخسار گلگونش

Ба дандони хӯни худ май гирам аз лабҳои мигўнш ?

به دندان خون خود می گیرم از لبهای میگونش؟

Надорад дар ҳўснокии гуноҳии ишқи поки ман

ندارد در هوسناکی گناهی عشق پاک من

Ба ҷӯш оварад хӯни бӯсаро рухсори гулгунаш

به جوش آورد خون بوسه را رخسار گلگونش

Маро дар як назар чун серума гардонид савдое

مرا در یک نظر چون سرمه گردانید سودایی

Балои осмонӣ буд чашми осмони гаванаш

بلای آسمانی بود چشم آسمان گونش

Ба оҳи сарди ман он шохи гули сар дар наме орад

به آه سرد من آن شاخ گل سر در نمی آرد

Ва гарна ҳрнсимӣ май барад аз роҳи берунаш

و گرنه هرنسیمی می برد از راه بیرونش

Суфол аз буии райҳони ғӯта дар дарёӣ анбар зад

سفال از بوی ریحان غوطه در دریای عنبر زد

Ҳамон хушкаст мағзи ошиқон аз хати шбгўнш

همان خشک است مغز عاشقان از خط شبگونش

Сафар дар хеш кардан бе ниёзии бор май орад

سفر در خویش کردن بی نیازی بار می آرد

Хушо девонае каз сина бошад бар маҷнӯнаш

خوشا دیوانه ای کز سینه باشد بر مجنونش

зи ақли хоми тинати пухтагии ҷӯӣ , наме бинӣ

ز عقل خام طینت پختگی جویی، نمی بینی

Ки дар хам ҷой дорад чун май нораси Флотўнш

که در خم جای دارد چون می نارس فلاطونش

зи файз ишқ дорам лолаи рӯеи дарназари соиб

ز فیض عشق دارم لاله رویی درنظر صائب

Ки май часбад чу доғи лолаи брдли холи мавзунаш

که می چسبد چو داغ لاله بردل خال موزونش