Надорад саркашии азоҳли дили қади длороиш

ندارد سرکشی ازاهل دل قد دلارایش

Парӣ дар шиша дорад аз тзрўони срўболоиш

پری در شیشه دارد از تذروان سروبالایش

Забони алътш гӯйӣаст ҳрмжгони он золим

زبان العطش گویی است هرمژگان آن ظالم

Ба хӯни ошиқон ташнааст азбси чашми Шаҳлояш

به خون عاشقان تشنه است ازبس چشم شهلایش

зи мижгони қудсёнро рахнаҳо афканд дароямон

ز مژگان قدسیان را رخنه ها افکند درایمان

зи дил рӯй замин шуд пок аз зулфи замини соиш

ز دل روی زمین شد پاک از زلف زمین سایش

Фалак паймона намешавад азгрдши чашмаш

فلک پیمانه پرمی شود ازگردش چشمش

Замини брсркшди миноӣ май аз сарви болояш

زمین برسرکشد مینای می از سرو بالایش

Ки ҳад дорад зи тӯмори шикояти мҳрбрдорд ?

که حد دارد ز طومار شکایت مهربردارد؟

Ки май печади Аннани сайли ромжгони гирояш

که می پیچد عنان سیل رامژگان گیرایش

Лабаш ҳарчанд дрзоҳр намегардад ҷудо аз ҳам

لبش هرچند درظاهر نمی گردد جدا از هم

Сухан чун хомаи резад аз ба ҳам пайвастаи лабҳояш

سخن چون خامه ریزد از به هم پیوسته لبهایش

Гиребони чок чун миҳроб май оради буруни соиб

گریبان چاک چون محراب می آرد برون صائب

зи масҷиди зоҳидии хушки розўқи тамошояш

ز مسجد زاهدان خشک راذوق تماشایش