Ба мижгон бар намегардад нигоҳ аз чашми гирояш

به مژگان بر نمی گردد نگاه از چشم گیرایش

Ғизолонро зи ваҳшат боз медорад тамошояш

غزالان را ز وحشت باز می دارد تماشایش

Нагардад хома бе шқи сухани пардоз , ҳайронам

نگردد خامه بی شق سخن پرداز،حیرانم

Ки чун ояд буруни ҳарф аз ба ҳам часбидаи лабҳояш

که چون آید برون حرف از به هم چسبیده لبهایش

Набинад гарчи сарв аз саркашӣҳо зерипои худ

نبیند گرچه سرو از سرکشیها زیرپای خود

Кашад хати брзмин аз сояи пеши қади раънояш

کشد خط برزمین از سایه پیش قد رعنایش

Ба андаки фурсатӣ халхол созад тавқи қамарӣ ро

به اندک فرصتی خلخال سازد طوق قمری را

Ба ин унвон агар қомат кашад срўдлороиш

به این عنوان اگر قامت کشد سرودلارایش

На густохӣастгар баргарди он сарви равони гирдам

نه گستاخی است گر برگرد آن سرو روان گردم

Ки пеш аз сояи ман афтодаам як умри дрпоиш

که پیش از سایه من افتاده ام یک عمر درپایش

зи тифлӣ аз даҳонаш гарчи буи шер ме ояд

ز طفلی از دهانش گرچه بوی شیر می آید

Шукрро не ба нохун мекунад лаъли шкрхоиш

شکر را نی به ناخن می کند لعل شکرخایش

Касе чун чашми худ соиб азон рухсор бардорад ?

کسی چون چشم خود صائب ازان رخسار بردارد؟

Ки монеъ шуд арақи рооз чакидан рӯй зебояш

که مانع شد عرق رااز چکیدن روی زیبایش