Сеӣ сарвӣ ки ман дорам назар бар қади раънояш

سهی سروی که من دارم نظر بر قد رعنایش

Ду олам чун ду зулфи анбарин афтодаи дрпоиш

دو عالم چون دو زلف عنبرین افتاده درپایش

Хумору хоби вбиморӣу шухии всиаҳи мастӣ

خمار و خواب وبیماری و شوخی وسیه مستی

зи як паймона менӯшанд май дрчшми Шаҳлояш

ز یک پیمانه می نوشند می درچشم شهلایش

Сухани чандон ки май резади зчшми аўбаҳи осонӣ

سخن چندان که می ریزد زچشم اوبه آسانی

Ба душворӣ бурун меояд азлъли шкрхоиш

به دشواری برون می آید ازلعل شکرخایش

Агар чаҳ сарв дорад дар бағали маншури раъное

اگر چه سرو دارد در بغل منشور رعنایی

Ба ҷои қад хиҷолат мекашад азнхли болояш

به جای قد خجالت می کشد ازنخل بالایش

Ба домон қиёмат мекашад даврони ҳасан ӯ

به دامان قیامت میکشد دوران حسن او

Ки хӯбиро раҳоӣ нест азмжгони гирояш

که خوبی را رهایی نیست ازمژگان گیرایش

зи бори дил ба ларзидани санавбар росбк созад

ز بار دل به لرزیدن صنوبر راسبک سازد

Агар дар бӯстон дар ҷилва ояд сарви болояш

اگر در بوستان در جلوه آید سرو بالایش

Азон он сарви симини дарназарҳо сабз ме ояд

ازان آن سرو سیمین درنظرها سبز می آید

Ки печидааст дӯди оҳи ошиқи брсропоиш

که پیچیده است دود آه عاشق برسراپایش

Ба он зиндагӣ чун нисбат ҷонон кунам соиб

به آن زندگی چون نسبت جانان کنم صائب

Ки сирӣ ҳаст азҷон , нест сирии азтмошоиш

که سیری هست ازجان، نیست سیری ازتماشایش