Куҷои чашми трмн Зуҳра дорад бингарад сӯяш ?

کجا چشم ترمن زهره دارد بنگرد سویش؟

Ки месояд ба абр аз баси баландии теғи абрӯяш

که می ساید به ابر از بس بلندی تیغ ابرویش

зи хоби ноз , кордўлт бедор ме ояд

ز خواب ناز،کاردولت بیدار می آید

Машав зинҳори ғофил аз фиреби чашми ҷодӯяш

مشو زنهار غافل از فریب چشم جادویش

Нагардад дуздро торикии шаби монеъи дуздӣ

نگردد دزد را تاریکی شب مانع دزدی

Ҳамон дил май баради дрпрдаҳи хати холи ҳиндӯяш

همان دل می برد درپرده خط خال هندویش

Яке азсинаҳи чокон май шуморади субҳи маҳшар ро

یکی ازسینه چاکان می شمارد صبح محشر را

Ҷҳонсўзӣ ки ман чашм тараҳҳум дорам азхўиш

جهانسوزی که من چشم ترحم دارم ازخویش

Чаҳ гул чӣанд азон рухсори чашми шрмноки ман ?

چه گل چیند ازان رخسار چشم شرمناک من؟

Ки бо он хирагӣ хуршед ларзад барсари кӯяш

که با آن خیرگی خورشید لرزد برسر کویش

Назари бозӣ ки дорад дарназари он сарви қомат ро

نظر بازی که دارد درنظر آن سرو قامت را

Саросар меравад оби Хизри пайвастаи дрҷўиш

سراسر می رود آب خضر پیوسته درجویش

Агар аз ҳайрати дидор , ошиқ аз забон уфтад

اگر از حیرت دیدار، عاشق از زبان افتد

Заҳри мижгон забонӣ медиҳад чашми сухангӯяш

زهر مژگان زبانی می دهد چشم سخنگویش

Ба фикри печу тоби ошиқони он рӯз ме уфтад

به فکر پیچ و تاب عاشقان آن روز می افتد

Ки зоҳир гардад аз хати ҷавҳари ойӣнаи рӯйиш

که ظاهر گردد از خط جوهر آیینه رویش

Сари зулфи парешонеи димоғи ман куҷо дорад ?

سر زلف پریشانی دماغ من کجا دارد؟

Ки дар мағзи насими Мисри зиндонии бўдбўиш

که در مغز نسیم مصر زندانی بودبویش

Куҷои моил ба қалби норавоӣ мо шавад соиб

کجا مایل به قلب ناروای ما شود صائب

Харидорӣ ки сар май печад аз Юсуфи тарозуяш

خریداری که سر می پیچد از یوسف ترازویش